Regisseur Bo Burnham: ‘Het zijn best angstige tijden om jong te zijn’

De 28-jarige comedian en Youtube-ster Bo Burnham heeft met ‘Eighth grade’ een hartveroverende debuutfilm gedraaid. ‘Soms moet je als ouder de boksbal zijn die je kind nodig heeft.’

Als kijker heb je geen verweer tegen Kayla, het schuchtere meisje van 13 uit Eighth grade. Haar motiverende  filmpjes op Youtube worden door geen hond bekeken. Een populaire, vlotte meid zal ze vast nooit worden. Maar je gunt het haar zo dat ze zich in haar omgeving wat meer een deelgenoot zou voelen.

CGITW-7-20-17-116.RAF
Bo Burnham en Elsie Fisher op de set van ‘Eighth grade’.

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Bo Burnham: ‘Het zijn best angstige tijden om jong te zijn’”

Advertenties

Eighth grade | Bo Burnham

Opgroeien in tijden van sociale media is voor een meisje van dertien geen evidentie. Eighth grade is het ontwapenende debuut van komiek en Youtube-ster Bo Burnham.

Kayla is dertien en zo bedeesd dat het opvalt: op school krijgt ze de ­ trofee voor ‘meest stille leerling’. Liever was ze wat meer zoals de populaire meisjes die ze kopieert in haar goedbedoelde Youtube-filmpjes. ‘Wees jezelf’, drukt ze haar onbestaande volgers op het hart.

Schermafbeelding 2019-02-22 om 12.23.30

Doorgaan met het lezen van “Eighth grade | Bo Burnham”

A star is born | Bradley Cooper

In ‘A star is born’ slaat de vonk over tussen Lady Gaga en Bradley Cooper. Het gedoemde liefdesverhaal uit 1937 is aan zijn derde remake toe, maar waarlijk tot leven komt het niet.

Hollywood blijft terugkeren naar A star is born. De originele film dateert alweer van 81 jaar geleden en voert een jonge vrouw (Janet Gaynor) op die haar acteerdroom najaagt tot in Tinseltown. Haar pad kruist dat van een ster­acteur-op-retour (Fredric March). Zij kijkt hem vol bewondering diep in de ogen, maar hij kijkt vooral diep in het glas. In 1954 bliezen Judy Garland en James Mason het smartelijke liefdesverhaal nieuw leven in, en in 1976 deden Barbra Streisand en Kris Kristofferson dat nog een keer zuinigjes over.

Schermafbeelding 2018-10-03 om 00.08.44

Doorgaan met het lezen van “A star is born | Bradley Cooper”

Jusqu’à la garde | Xavier Legrand

Met ex-partners die als rivalen tegenover elkaar staan, is een bitse vechtscheiding zenuwslopend tot de laatste minuut.

Het kan niet anders of de eens zoete huwelijkstaart smaakt nu bitter in de herinnering van Antoine (Denis Ménochet) en Miriam Besson (Léa ­Drucker). Hun relatie is stukgelopen en de voogdijstrijd om de tienerzoon verloopt met getrokken messen. De achttienjarige dochter besliste zelf om de banden met haar vader door te snijden.

e39ecf3c-1581-11e8-87f3-aae12ebabf9f

Doorgaan met het lezen van “Jusqu’à la garde | Xavier Legrand”

Lucky | John Carroll Lynch

De betreurde Harry Dean Stanton trakteert op een ontroerend adieu in cowboylaarzen in dit bescheiden regiedebuut.

Kan een acteur op zijn 91ste te vroeg sterven? Harry ­ Dean Stanton deed het in september. Menig cinefiel had ­anders graag gezien dat hij – vaak onverwachts – op het scherm was blijven opduiken, zoals hij dat steeds had gedaan. Zeldzaam zijn zulke carrières van (kleine) bijrollen. Stanton zelf relativeerde: ‘Er zijn alleen maar kleine acteurs.’

Lucky

Doorgaan met het lezen van “Lucky | John Carroll Lynch”

Knife in the clear water | Xuebo Wang

Het tempo ligt laag maar de Chinese filmmaker Xuebo Wang beloont de geduldige kijker.

Ma Zishan wil het eenvoudig houden na de dood van zijn vrouw. Maar de gebruiken van de islamitische Hui – de bevolkingsgroep waartoe Zishans vrouw behoort – schrijven wel een periode van veertig dagen rouw voor, die besloten wordt met een ceremonie.

‘Brand wierook, bak pannenkoeken. Dat moet ­volstaan’, zegt hij. Hun zoon staat er echter op het dienstbare leven van zijn moeder te eren door het ­enige rund dat ze bezitten te offeren.

Schermafbeelding 2018-01-16 om 19.24.28

Doorgaan met het lezen van “Knife in the clear water | Xuebo Wang”

Zagros | Salim Omar Kalifa

Het leven van de Koerdische herder Zagros raakt grondig verstoord wanneer dorpelingen zich tegen zijn vrouw keren. Sahim Omar Kalifa won met zijn langspeeldebuut de belangrijkste onderscheiding op het Film Fest Gent.

Een wat bravige herder uit Koerdistan duikt halfweg de film op in de straten van Brussel. Dronken van radeloosheid klampt hij passanten aan en duwt hij hen foto’s onder de neus. Hij wil achterhalen of het waar is wat zijn vader stellig beweert: keren in zijn negenjarige dochter werkelijk de gelaatstrekken terug van Ali, de jeugdliefde van zijn vrouw?

Schermafbeelding 2017-11-15 om 02.06.39

Doorgaan met het lezen van “Zagros | Salim Omar Kalifa”

Mountain | Yaelle Kayam

Aan de voet van de Olijfberg bevindt zich een uitgestrekte begraafplaats. De Israëlische regisseuse Yaelle Kayam huisvest er een joods-orthodox gezin.

Een huisvrouw voelt zich schromelijk verwaarloosd door haar echtgenoot. Met een cliché zo oud als de sjabbat maakt de Israëlische regisseuse ­Yaelle Kayam haar debuut. Het goede nieuws: 83 minuten lang sta je daar geen seconde bij stil, zozeer beroert Mountain met ingetogen vertolkingen en een sobere, geladen beeldtaal.

Schermafbeelding 2017-11-15 om 01.59.48

Doorgaan met het lezen van “Mountain | Yaelle Kayam”

Pop Aye | Kirsten Tan

Een uitgedoofde architect en een olifant zijn oude bekenden in dit poëtische, soms licht absurde regiedebuut. Samen trekken ze erop uit.

Een man wandelt met een aangelijnde olifant langs de kant van de weg. Hij probeert voor hen beiden een lift te regelen.

Van meet af aan is Pop Aye een heerlijk ongewone roadmovie over een vijftiger die zich voor zijn omgeving steeds minder van betekenis voelt. Ogenschijnlijk licht­voetig meandert het verhaal langsheen kleurrijke verschoppelingen in een Thaise setting. Sentimenteel wordt het nooit, droogkomisch en ontroerend eens te meer.

pop-aye.20170623020209

Doorgaan met het lezen van “Pop Aye | Kirsten Tan”

Tarde para la ira | Raúl Arévalo

Na acht jaar geduld oefenen is een man klaar om de dood van zijn geliefde te wreken. Dit beklemmende regiedebuut zet de Spaanse acteur Raúl Arévalo meteen op de kaart als filmmaker.

Acteurs die zich ­nestelen in de regiestoel: niemand kijkt er nog van op. Maar  zelden schiet een proefstuk zo zorgvuldig raak als Raúl Arévalo’s Tarde para la ira . In 2014 was hij nog te zien in het bejubelde La isla mínima, een grauwe politiefilm die het genre naar zijn hand zette. De Spanjaard maakt nu voor het eerst zijn opwachting achter de camera.

Voor een berekende en onderkoelde wraakvertelling neemt Arévalo ons mee naar zijn geboortestreek: de ruige Madrileense barrios. Een plek waar duistere verledens ­worden toegedekt onder kuise dromen en de realiteit steeds tot nuchterheid stemt.

ICULT PELICULA  TARDE PARA LA IRA

Doorgaan met het lezen van “Tarde para la ira | Raúl Arévalo”