The Eddy | Jack Thorne

Damien Chazelle (‘La la land’) was enkel als co-regisseur en -producent betrokken bij ‘The Eddy’, een bevlogen jazzreeks op Netflix die steeds in een adem met zijn naam wordt genoemd. Alsof hij de showrunner was. 

Is het gepermitteerd om alsnog de loftrompet te steken over The Eddy? De Amerikaans-Franse reeks over een jazzclub in Parijs staat sinds een maand op Netflix en lijkt nu al vergeten. Het is ons een raadsel waarom dat ­gerechtvaardigd zou zijn. Met veel liefde voor muziek doet ze exact wat ze moet doen: je meetronen naar een plek waar je zo je postlockdownstek van zou maken (maar je moet wel van jazz houden).

AAAABVvFWKILUHLfNbPh93wyiG0H6oTMMb5H7xSQQcRq4BM0zNRD1U2odTZv3vmgxhm8Owp6N0m0Vmw3uXia1KBcUKx7Z3jm

Minstens evenveel gaat het over de Franse hoofdstad zelf. Niet de glossy versie die we kennen van bourgeoisiekomedies met Juliette Binoche, maar de ruige metropool met haar multiculturele banlieue en sociale spanningen. De club is geen pronksetting, maar een pakhuis. Hier klinkt jazz allerminst als een pocherig muziekje in de oren. Het is een balsem voor gehavende zielen. Niet het minst die van de muzikanten zelf.

Doorgaan met het lezen van “The Eddy | Jack Thorne”

The last thing he wanted | Dee Rees

Met ‘Mudbound’ gooide Dee Rees hoge ogen, en toch ging het helemaal mis met haar adaptatie van een Joan Didion-roman vertolkt door een sterrencast. 

Iedereen zou Joan Didion moeten lezen, de Amerikaanse schrijfster die al meer dan vijftig jaar een soort intieme journalistiek bedrijft. Maar wie komt nog aan lezen toe met Netflix binnen handbereik? Dee Rees vond het een goed idee om dan maar The last thing he wanted te verfilmen, Didions roman uit 1996. Voor Netflix, dat spreekt.

aba491f4-5bd2-11ea-859c-afbb8f080c08

Doorgaan met het lezen van “The last thing he wanted | Dee Rees”

Hoe kan het dat filmacteurs zo goed verstaanbaar zijn in luidruchtige scènes?

Acteurs zijn immer verstaanbaar, vaak zelfs ondanks het kabaal rondom hen. Hoe is dat in godsnaam mogelijk?

Timothée Chalamet kroont zich tot Henry V in The king, een historisch epos vol wapengekletter. Voor onze theaterrecensent Filip Tielens was het een mysterie hoe de populaire acteur en zijn tegenspelers toch zo verstaanbaar konden zijn. Had de cast misschien achteraf in een studio de dialogen opnieuw ingesproken?

11040.w1024.36381a5.26b78e6.q80
‘The king’

Doorgaan met het lezen van “Hoe kan het dat filmacteurs zo goed verstaanbaar zijn in luidruchtige scènes?”

Sterren met hoogtevrees: de faalangst van acteurs

Acteurs kijken graag naar films en tv-reeksen, behalve als ze er zelf in te zien zijn. ‘Dat is als kijken naar een open wonde.’

Wat zijn acteurs toch rare wezens. Ego’s en ijdeltuiten, beweren kwatongen. Maar Adam Driver, die nu te zien is in Star wars: the rise of Skywalker, brak vorige week een radio-interview met het Amerikaanse NPR af omdat ze een fragment lieten horen uit Marriage story, een andere nieuwe film van hem. Geen bagger nochtans, maar een goudeerlijke blik op een koppel dat uiteengaat – Scarlett Johansson speelt zijn toekomstige ex.

WYB_3269.nef

Doorgaan met het lezen van “Sterren met hoogtevrees: de faalangst van acteurs”

Top 10 van 2019: dit zijn de beste films van het afgelopen jaar

Geen eindejaar zonder lijstjes. Bioscopen programmeerden ook in 2019 films aan de lopende band, maar waren de grootste hypes ook de beste films? 

1. Portrait de la jeune fille en feu

De beste film van het jaar is een pyromanenstreek van jewelste. De vonk slaat over tussen een schilderes (Noémie Merlant) en de jonkvrouw (Adèle Haenel) die ze stiekem portretteert, en zet de hele zaal in de fik. Adembenemend en mateloos intens, niets minder dan een meesterwerk.

6f525a66-232d-11ea-9b46-317a3adfa1f7
‘Portrait de la jeune fille en feu’

Doorgaan met het lezen van “Top 10 van 2019: dit zijn de beste films van het afgelopen jaar”

After life | Ricky Gervais

Een nieuwe reeks van Ricky Gervais schept verwachtingen. Wellicht lost ‘After life’ (Netflix) die niet in, en toch valt het geen seconde tegen.

De kans is klein dat Ricky Gervais al ooit een belediging heeft weggeslikt. Van bijtende spot maakte de Britse komiek, bekend van The office en Extras, zijn grootste talent. ‘Niemand geeft er meer om dan jijzelf’, zei hij ooit aan een zaal vol filmmakers die hoopten een Golden Globe te winnen.

4279143e-4729-11e9-b727-4c5c58a399a8

Doorgaan met het lezen van “After life | Ricky Gervais”

High flying bird | Steven Soderbergh

Een jaar na Unsane heeft Oscarwinnaar Steven Soderbergh (Traffic) opnieuw een film klaar die hij inblikte met zijn iPhone. 

In de bar van een poepchic hotel krijgt de jonge basketbalspeler Erick Scott (Melvin Gregg) een fikse uitbrander van zijn agent Ray Burke (André Holland). Hij was zo dom geweest zich een leninkje te laten aansmeren dat hij niet kan aflossen – tot zover zijn we helemaal mee. Heel wat anders is het om de brede context van deze minutenlange openingsscène te bevatten.

lead_720_405-2

Doorgaan met het lezen van “High flying bird | Steven Soderbergh”

Velvet Buzzsaw | Dan Gilroy

Opnieuw weet Dan Gilroy het niveau van zijn debuutfilm Nightcrawler niet te herhalen. Een troost: Jake Gyllenhaal is er opnieuw bij. 

Modeontwerper en hobbyfilmer Tom Ford ­zette twee jaar geleden nog de galeriewereld in haar blootje. Nocturnal animals was even oogverblindend als illusieloos. Na afloop kon je zo aan de Prozac.

6da1145a-2e0a-11e9-9651-f26683fc8ddf

Met Velvet Buzzsaw mengt Dan ­Gilroy (Nightcrawler) zich nu in diezelfde, wufte kringen. Hij houdt het luchtiger door met een bonte satire te komen. Een allegaartje van galeristen, artiesten en critici loopt over van ­zweverige praatjes en eigenliefde. ­Niemand die daar van opkijkt.

‘Ik ben selectief, dat is mijn job’, zegt de recensent korzelig. ‘Moet ik dan mijn standaarden loslaten? De waarheid fluisteren?’ Met een naam als Morf Vandewalt lijkt hij wel uit een Marvel-film te komen. Jake ­Gyllenhaal geeft hem flair, maar niet zoveel dat het een domme karikatuur wordt. Dat hij schik heeft in zijn machtspositie en status, kan je zo zien.

Narcistisch volkje

Wanneer ene Vetril Dease overlijdt en in zijn flat een berg kunstige schilderijen wordt gevonden, gaat het narcistische volkje loos op de buit. Het zal hen een zorg wezen dat de man wilde dat alles vernietigd zou worden.

Gilroy nagelt hen een na een aan het kruis met de surreële, bloedige weg die het verhaal inslaat. Dat is verrassend amusant. Alleen moet je er als kijker veel te lang op wachten. Onderweg draalt en treuzelt het verhaal als een NMBS-trein. De geestige dialogen vallen in het niet in vaak te lange ­scènes.

Velvet-Buzzsaw-020-700x500

Naast Gyllenhaal duiken ook Rene Russo, Toni Collette en John Malkovich op. Die laatste speelt een kunstenaar die na jaren van overmatig drankgebruik de fles heeft opgeborgen. Russo vertegenwoordigt hem. Als Rhodora Haze is ze de galeriste die in een vorig leven nog kabaal maakte ­onder de punknaam Velvet Buzzsaw. Nu klinkt vooral het geluid van knisperende dollars haar als muziek in de oren. ‘Het is zoveel makkelijker om over geld te praten dan over kunst.’ Weer heeft Russo dat gehaaide trekje waarop ze stilaan het patent lijkt te bezitten. Wordt ze keer op keer in dezelfde rollen geduwd? Misschien wel, maar wat een genot om haar bezig te zien.

Snobs

De cast amuseert zich te pletter, ­zoveel is duidelijk. Alleen blijft de verhoopte punch uit. Snobs afstraffen is een makkelijke manier om de sympathie van de kijker te winnen. Het zou pas schuren als ze ermee wegkwamen. Velvet Buzzsaw is geen onaardige film, maar het verhaaltje laat zich ontmaskeren als triviaal. De boodschap is belegen: in de kunstwereld draait alles om ego’s en centen. Big deal. Zo wordt de leegte van het ­wereldje ook die van de film.

(Verschenen op 12 februari 2019 in De Standaard.)

Private life | Tamara Jenkins

De kinderwens van een koppel veertigers loopt niet vanzelf. Hoe meer moeite het hen kost, hoe groter hun wanhoop.

Overbevolking, klimaatverandering, Plopsaland … Je moet wel gek zijn om in deze tijden een kind op de wereld te willen zetten. Rachel (Kathryn Hahn) en ­Richard (Paul Giamatti) zijn dat helemaal, maar daarmee hebben ze nog geen jengelende koter op de achterbank. Meer nog, het stel heeft alle moeite van de wereld om zwanger te geraken.

private life

Doorgaan met het lezen van “Private life | Tamara Jenkins”

Roma | Alfonso Cuarón

Alfonso Cuarón heeft een sterk ontroerend eerbetoon aan zijn nanny gedraaid. ‘Roma’ is de eerste Netflix Original die ook op het grote scherm komt, en die straks bijna zeker een stuk of wat Oscars opslokt.

Netflix is meer dan een streamingdienst. Het produceert ook eigen films en series, die het weliswaar enkel op zijn platform aanbiedt. Dat wil zeggen: niet in de bioscoop, niet te koop op dvd, blu-ray of, godbetert, VHS. ­Streamen zult gij!

9833ffb0-fc7e-11e8-af79-d80ba0566e2f

Doorgaan met het lezen van “Roma | Alfonso Cuarón”