Jinpa | Pema Tseden

Twee mannen heten allebei Jinpa in deze Tibetaanse roadmovie. Wong Kar-wai trad op als coproducent.

Jinpa ziet eruit als een brutale rocker, maar in feite is hij de kwaadste nog niet. Alleen zijn omgang met anderen kan soms ­beter. Kort nadat een schaap onder zijn aftandse truck is beland omdat hij naar een vogel zat te turen, geeft hij een sjofele man een lift. ‘Je lijkt me niet voor het geluk ­geboren. Het komt vast door jou, dat schaap.’

8c01701dc4df21128120584c90b4f12b

Doorgaan met het lezen van “Jinpa | Pema Tseden”

Regisseur Denis Do: ‘Mijn moeder noemde in het begin de Rode Khmer nooit bij naam’

Voor zijn debuut ‘Funan’, een animatiefilm, liet de Franse regisseur Denis Do zich inspireren door het levensverhaal van zijn moeder. In de jaren 70 onderging zij het regime van Pol Pot en de Rode Khmer.

Macabere, donkere silhouetten in de openingsscène van Funan wekken het vermoeden van een aparte stijl. Maar in wat volgt, krijgen eenvoud en realisme toch de bovenhand. ‘Ik wilde niet dat de animatie het menselijke aspect van deze verscheurende geschiedenis zou overschaduwen’, legt Denis Do uit.

tumblr_o83cjfrqRv1rb1rgoo9_1280

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Denis Do: ‘Mijn moeder noemde in het begin de Rode Khmer nooit bij naam’”

Tel Aviv on fire | Sameh Zoabi

Het Israëlisch-Palestijns conflict is de inzet van een geestige komedie. De Palestijnse regisseur Sameh Zoabi levert met ‘Tel Aviv on fire’ een gedurfde en gevatte film af. 

Een Israëlische grenspost in Ramallah. Dagelijks moet de productieassistent (Kais Nashif) van een Palestijnse soap er voorbij. Ook in Israëlische huiskamers is het feuilleton erg populair. Het gaat over een ­Palestijnse spionne die eind jaren 60 lonkt naar een Joodse generaal, terwijl haar halve trouwboek natuurlijk Arabisch is.

tel-aviv-on-fire-photo

Doorgaan met het lezen van “Tel Aviv on fire | Sameh Zoabi”

Regisseur Sameh Zoabi: ‘Probeer als Palestijnse filmmaker maar eens financiering te vinden’

Over serieuze kwesties kan je ook luchtige films draaien. Met ‘Tel Aviv on fire’ kijkt Sameh Zoabi door een komische lens naar de Israëlisch-Palestijnse rivaliteit. ‘Natuurlijk hebben we meer gemeen dan we willen toegeven.’

De cast van Thuis zal het wel tegenspreken, maar niets is zo futiel als de intriges van een soap. In Tel Aviv on fire doet zo’n gedeelde tv-show de Israëlisch-Palestijnse gemoederen verhitten. ‘Het conflict is voor mij al langer een soap’, verzucht de Palestijnse regisseur, die met zijn amusante satire de komende week het filmfestival ­Mooov aftrapt.

78221095-a401-4918-bc60-19f997489905

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Sameh Zoabi: ‘Probeer als Palestijnse filmmaker maar eens financiering te vinden’”

Los versos del olvido | Alireza Khatami

Een witgrijze man is de spil van een gemoedelijke, soms laconieke parabel in een zuiderse setting.

Het jaarlijkse Mooov Filmfestival werpt zich ook op als verdeler van kostbare en vaak universele verhalen die anders veelal kansloos zouden blijven. Het bedachtzame, magisch-realistische debuut van de Iraanse filmmaker Alireza Khatami doet er zijn voordeel mee. In de nadagen van de eindejaarsdrukte is dat het beste medicijn voor een overprikkeld gemoed.

b1ba4644-0dca-11e9-a605-fd4c707cb817

Doorgaan met het lezen van “Los versos del olvido | Alireza Khatami”

Centaur | Aktan Arym Kubat

Het weidse Kirgizië is een land in de overgang. Vervelende bijwerkingen: opstoten van weemoed bij de vroegere filmoperateur.

De Kirgizische acteur en filmmaker Aktan Arym Kubat heeft het niet begrepen op het kapitalisme. In The light thief regisseerde hij acht jaar geleden al zichzelf als een Robin Hood die elektriciteit aftapt voor de arme dorpelingen. Zo hoefden ze niet in het duister te leven.

Nu is hij het geweten van een rurale gemeenschap die steeds minder gehecht is aan haar mythische wortels. Dat ze afstammen van centauren laat iedereen Siberisch. Het paard is vandaag nog hooguit een melkkoe om in te zetten op lucratieve races.

5c270216-293d-11e8-bd1a-df5f99bcfe5f

Doorgaan met het lezen van “Centaur | Aktan Arym Kubat”

Regisseur Deepak Rauniyar: ‘Het trauma van de Nepalese burgeroorlog bij de bevolking is enorm’

Met White sun kijkt de Nepalese regisseur Deepak Rauniyar in het hart van zijn sterk verdeelde vaderland. ‘Het trauma dat de bevolking overhield aan de burgeroorlog, is enorm.’

Traditie en moderniteit botsen frontaal in deze sterke film over de nasleep van de Nepalese burgeroorlog. Een maoïstenstrijder die vocht tegen het regerings­leger, keert na tien jaar terug naar zijn geboortedorp. Daar is maar weinig te merken van de verandering waar hij zo voor geknokt heeft. Het zijn de aloude gebruiken en ongelijkheden die er nog steeds structuur geven aan het leven.

Schermafbeelding 2018-02-06 om 22.51.53
White sun.

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Deepak Rauniyar: ‘Het trauma van de Nepalese burgeroorlog bij de bevolking is enorm’”

White sun | Deepak Rauniyar

De Nepalese regisseur Deepak Rauniyar laat in zijn tweede langspeelfilm White sun haakse levensvisie botsen. 

‘Als jullie wisten dat jullie compromissen gingen sluiten, waarom deden jullie dan al die beloften aan etnische minderheden?’

Voor Chandra (Dayahang Rai) is het geen ­pretje om na de burgeroorlog terug te keren naar zijn geboortedorp. Dat hij de rebellerende ­maoïsten aan de overwinning hielp, wordt hem door de dorpelingen niet in dank afgenomen.

Schermafbeelding 2018-02-06 om 22.42.17

Zijn vader is pas gestorven, de vroegere dorpsvoorzitter. Via een steile weg zal het lichaam de berg worden afgedragen naar de crematieplaats. De inwoners staan erop dat alles gebeurt zoals de traditie het voorschrijft, maar Chandra is een moderne denker die net gevochten heeft opdat daar een einde aan zou komen.

Kinderblik

In White sun laat de moderniteit zich niet ­afdwingen. Het dode lichaam staat symbool voor het traditionele regime dat niet zonder verzet en protest ten grave wordt gedragen. De Nepalese regisseur Deepak Rauniyar laat haakse denk­wijzen botsen en plaatst daar de ongewapende kinderblik tegenover.

Dat de oplossing in het compromis ligt en ­verandering wel degelijk een verbetering kan ­betekenen, is de les die de filmmaker op een haast poëtische manier uitspelt.

(Verschenen op 6 februari 2018 in De Standaard.)

>> Lees hier het interview met regisseur Deepak Rauniyar.

Mountain | Yaelle Kayam

Aan de voet van de Olijfberg bevindt zich een uitgestrekte begraafplaats. De Israëlische regisseuse Yaelle Kayam huisvest er een joods-orthodox gezin.

Een huisvrouw voelt zich schromelijk verwaarloosd door haar echtgenoot. Met een cliché zo oud als de sjabbat maakt de Israëlische regisseuse ­Yaelle Kayam haar debuut. Het goede nieuws: 83 minuten lang sta je daar geen seconde bij stil, zozeer beroert Mountain met ingetogen vertolkingen en een sobere, geladen beeldtaal.

Schermafbeelding 2017-11-15 om 01.59.48

Doorgaan met het lezen van “Mountain | Yaelle Kayam”