Regisseur Harmony Korine: ‘Filmmaken doe ik wellicht het minst graag’

Midden jaren 90 zette Harmony Korine het kot op stelten met ‘Kids’. Nu heeft de filmmaker een zonnige stonerkomedie klaar. ‘Soft, ik? Alleen rond mijn middel.’

Sterren komen en gaan, maar Harmony Korine blijft het enfant terrible dat op zijn negentiende het scenario schreef voor Kids, de schandaalfilm uit 1995 geregisseerd door Larry Clark. Daarin hield een dertienjarige knul er een vleselijke hobby op na: meisjes van twaalf ontmaagden.

190329-schager-the-beach-bum-hero_mvfwou

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Harmony Korine: ‘Filmmaken doe ik wellicht het minst graag’”

The beach bum | Harmony Korine

Van Harmony Korine zijn we wel het een en ander gewend. Na ‘Spring breakers’ komt hij nu met een doldwaze stonerkomedie. 

Matthew McConaughey is high as a kite als Moondog, een rol die hem op het sixpack is geschreven. Hij speelt een liederlijke woordsmit die de hogere sferen verkiest boven zijn schrijftafel. Geen nood, want zijn vrouw ­(Isla Fisher) zit op een fortuin.

beach-bum-1

Doorgaan met het lezen van “The beach bum | Harmony Korine”

Sing | Garth Jennings, Christophe Lourdelet

Ook in de dierenwereld krijgt de cultuursector klappen. Met een zangwedstrijd probeert een theater het bankroet af te wenden.

Een koalabeer is theaterbaas in een stad waar alle dieren als mensen zijn. Ze kleden zich zoals wij dat doen. Ze hebben jobs, huishoudens en verantwoordelijkheden. Kortom, het lijkt wel Zootropolis. Maar met die recente Disneyhit heeft deze film van de makers van Despicable me bitter weinig gemeen.

Sing is opgevat als een muzikale pretboel met de boodschap aller boodschappen: we moeten onze dromen waarmaken. Maar hoe je louter met zo’n cliché een film overeind houdt, is ook de makers een raadsel.

sing-pigs-image

Doorgaan met het lezen van “Sing | Garth Jennings, Christophe Lourdelet”

Free State of Jones | Gary Ross

Dit epos over een historisch belangrijke figuur uit de Amerikaanse burgeroorlog zwalpt als een dronkeman. Het ene moment is de film een onemanshow met Matthew McConaughey als de koene moraalridder Newton Knight – een van de eerste voorvechters van rassengelijkheid. Enkele tellen later is het een fletse geschiedenisles voorzien van zwartwitfoto’s en kurkdroge bijschriften.

free-state-of-jones-7-2

Newton Knight was een eenvoudige boer uit het zuiden die zich tijdens de Amerikaanse burgeroorlog afzette tegen de grootgrondbezitters en lokale machthebbers. Zij vonden slavernij en discriminatie haast even vanzelfsprekend als het opkomen van de zon. Knight zag dat anders, hij kreeg destijds een hele schare medestanders achter zich.

Dat klinkt dan wel erg nobel en historisch belangwekkend, het levert geenszins straffe cinema op. Waarom? Omdat regisseur Gary Ross (Pleasantville, The hunger games) van Knight een plastieken held maakt, gezwollen van grootspraak en holle heroïek. Op de koop toe perst hij het verhaal van deze verzetsfiguur, de Amerikaanse burgeroorlog, de opkomst van de KKK én de uitlopers van deze strijd – zo’n 85 jaar later – in één enkele film. En dat is een veel grotere hap uit de geschiedenis dan hij verteerbaar kan maken.

(Verschenen op 13 september 2016 in De Standaard.)