Leave no trace | Debra Granik

Een veelfilmer zal Debra Granik nooit worden. Met Winter’s bone zette ze acht jaar geleden Jennifer Lawrence – én zichzelf – op de kaart. Nu duikt ze het bos in met Ben Foster in Leave no trace, geen ordinaire padvindersavontuur. 

Voor de veteraan Will (Ben Foster) is het leven geen ponykamp. Het is een kampeertrip. In de aangrijpende film Leave no trace – bij ons nooit in de bioscoop uitgebracht maar nu wel te zien op Play More van Telenet – leeft hij met zijn dochter Tom (Thomasin McKenzie) in de bossen aan de rand van Portland, in het noordwesten van de VS. Niet eens in een chalet, wel in een miezerig tentje. Het meisje moet een jaar of 13 zijn. Heeft zij ooit een ander leven gekend?

2fa0c042-8792-11e9-ab9e-84928619fcfd

Doorgaan met het lezen van “Leave no trace | Debra Granik”

Dit zijn de beste films van het afgelopen jaar die u níét in de bioscoop kon zien

In de VS duikt First reformed in bijna elk eindejaarslijstje op, maar bij ons kwam de film nooit in de zalen. Zo glipten het afgelopen jaar nog wel enkele alom geprezen parels door de mazen van het film­distributienet.

Het is doorgaans een goed teken wanneer je in volle eindejaarsperiode twintig films in een top 10 probeert te passen. Dan weet je: het was een meer dan behoorlijk filmjaar. Toch kreeg niet elke met lof overladen film een release in onze zalen. Dat kan je de distributeurs aanwrijven, maar een collectieve mea culpa is zeker ook op zijn plaats. Een avond die we niet zo gek lang geleden nog in een genummerde zetel doorbrachten, staat nu in het teken van een film of serie waar we de deur niet voor uit hoeven. Dan worden ook de verdelers voorzichtiger.

6c9ea974-09e2-11e9-977e-abc59a2e673c

Doorgaan met het lezen van “Dit zijn de beste films van het afgelopen jaar die u níét in de bioscoop kon zien”

Passengers | Morten Tyldom

Aan boord van een ruimteschip hebben twee passagiers het rijk voor zich. Wat doe je dan?

Nu hoor je ons weleens zeuren over het weer, treinvertragingen en de incompetentie van Joke Schauvliege. Maar een ruimtereis van 120 jaar tot een andere planeet gaat ons toch wat ver. De duizenden passagiers aan boord van de Avalon, een immens ruimteschip, denken er anders over. Zij tekenden in op een nieuw leven en lieten zich daartoe in een winterslaap brengen die de lange reistijd overbrugt en het verouderingsproces pauzeert. Twee stakkers ontwaken echter 90 jaar te vroeg. Error, error! Een lichtpuntje: ze kunnen het opperbest met elkaar vinden.

maxresdefault-4

Doorgaan met het lezen van “Passengers | Morten Tyldom”