Regisseuse Fien Troch: ‘Het geeft mij geen voldoening als iets zacht en lief is’

Het culturele leven lag de voorbije maanden zo goed als stil. Maar onze kunstenaars bleven scheppen. Elke week vragen we een van hen: waarom?

Fien Troch had al drie films geregisseerd toen ze vier jaar geleden plots doorbrak met Home. Het was een meters diepe sprong in de generatiekloof tussen jongeren en hun ouders. Van een knuffel­zachte landing was geen sprake – niet dat iemand die verwacht had. Een ander zijn geluk, haar debuut uit 2005, gaat over een kind dat was doodgereden en achtergelaten. Unspoken focust op de ouders van een vermist meisje, terwijl in Kid twee broertjes in de steek worden gelaten door hun moeder. Evenmin films die je na afloop ­fluitend uit je bioscoopstoel doen wippen.

Uit: ‘Home’

De regisseuse had het tegen dan al vaak mogen horen. Hoe ze het met haar eerste films de kijker al te moeilijk had gemaakt – te veel stiltes, nauwelijks verhalend. Hoe ze het zo zichzelf moeilijk maakte. ‘Kom toch met iets toeganke­lijker’, klonk het al eens. Zonder dat ze het had zien aankomen, deed ze dat met Home. ‘De film werd zo algemeen aanvaard, dat ik niet goed wist hoe het verder moest. Iedereen leek te denken dat ik ineens heel andere films ging maken. Meteen vond ik dat mijn volgende film net daarom heel hard van mij moest zijn.’

Doorgaan met het lezen van “Regisseuse Fien Troch: ‘Het geeft mij geen voldoening als iets zacht en lief is’”

Fotograaf Paul Conroy: ‘Ik mis het niet om beschoten te worden’

Met ‘A private war’ ziet oorlogsfotograaf Paul Conroy het geweld in Syrië verfilmd zoals hij dat in 2012 ervoer toen journaliste Marie Colvin omkwam. ‘Je hebt alle reden om bang te zijn.’

Een Syrische vader en zijn dochtertje schaterden pas nog hun angst weg in een video die het internet rondging. Wie de situatie met minder aandacht volgt, wist weer: het geweld in Syrië duurt immer voort.

ecde534a-565e-11ea-b994-4c1abddbe23d

Doorgaan met het lezen van “Fotograaf Paul Conroy: ‘Ik mis het niet om beschoten te worden’”

Actrice Lubna Azabal: ‘Ik ben zo blij dat ik in België ben opgegroeid’

In ‘Adam’ speelt de Belgische actrice Lubna Azabal een weduwe die vergeten is hoe ze liefde moet geven. ‘Acteren is hoe ik ontsnap uit mijn eigen hoofd.’

Voor het grote publiek is de Brusselse Lubna Azabal (46) misschien geen actrice met naam en faam, terwijl ze wel een indrukwekkend cv kan voorleggen. Al meer dan twintig jaar is ze beresterk in kleine, internationale films die het soms tot de Oscars schoppen, zoals ­Paradise now en Incendies van Denis Villeneuve (Blade runner 2049).

CINEMA2020 ADAM - PHOTO 1 KEY-2000-2000-1125-1125-crop-fill

Doorgaan met het lezen van “Actrice Lubna Azabal: ‘Ik ben zo blij dat ik in België ben opgegroeid’”

Regisseur Patrice Toye: ‘Ik wil de pedofiel tonen als mens’

Regisseuse Patrice Toye maakte het zich niet makkelijk met ‘Muidhond’, een film over een jongeman met een pedofiele natuur. ‘Voor je het weet maak je een schaap van de wolf die in hem zit.’

Je moet Patrice Toye wel bewonderen. IJveren voor nuance waar die compleet zoek is: het is geen dankbare klus. Nog voor iemand het afgelopen najaar Muidhond kon zien op het film­festival in Gent, had de Belgische cineaste al boze reacties gekregen. Een pedofiel opvoeren in haar nieuwe film: wat bezielde haar? Mensen waren bang dat zij hen in de val zou lokken. Sympathiseren met zo’n sujet, dat wil niemand.

muidhond-1000x563

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Patrice Toye: ‘Ik wil de pedofiel tonen als mens’”

Cameraman Roger Deakins: ‘Veelgevraagd, ik? Ik ben momenteel niet eens aan het werk’

Voor de vierde maal werkte ‘1917’-regisseur Sam Mendes samen met Roger Deakins als cameraman. ‘Ik dacht dat er een tikfout in het script stond, waar het zei dat de film in één take zou worden gedraaid.’

Na Skyfall en Spectre vond Sam Mendes het Bond genoeg. Met 1917 duikt de Britse regisseur nu de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog in. Hij brengt de helletocht van twee jonge soldaten met een missie tegen de klok in realtime op het grote scherm, als een onafgebroken, twee uur durend shot. Of beter: dat doet Roger Deakins, de bekroonde cameraman (Blade Runner 2049) bij wie Mendes na drie eerdere samenwerkingen opnieuw aanklopte.

1-3Lzbo9Ns0_LBFrPOGn-BRw

Doorgaan met het lezen van “Cameraman Roger Deakins: ‘Veelgevraagd, ik? Ik ben momenteel niet eens aan het werk’”

Christian Bale: ‘Misschien zou ik beter wat vaker bang zijn’

Wandelt een kameleon een café binnen, het blijkt Christian Bale te zijn. Hij is de man die geen maat kent. Ook nu niet in de racefilm ‘LeMans ‘66’.

Op zijn toewijding staat geen rem, zijn gewicht is immer een jojo. Voor de rol vanDick in Vice, die hem in februari nog kanshebber maakte voor een Oscar, was Christian  achttien kilo aangekomen. In Le Mans ‘66 speelt hij nu een autopiloot waar geen plakje vet aan zit. Het is lang niet zijn eerste BMI-stunt.

Schermafbeelding 2019-12-05 om 00.52.13

Doorgaan met het lezen van “Christian Bale: ‘Misschien zou ik beter wat vaker bang zijn’”

Regisseur Anke Blondé: ‘Typisch voor deze tijd hoe we onszelf overbevragen’

Met ‘The best of Dorien B.’ heeft Anke Blondé een film gedraaid over een jonge vrouw die niet tevreden is met zichzelf. ‘Mensen handelen vaak niet naar hoe ze dat zelf willen, ze volgen klakkeloos het voorbeeld van hun ouders.’

Maak als vrouw een pijnlijk-komische film over een vrouw die worstelt met een ingesleten rollen­patroon, en je krijgt een boel ergerlijke vragen. Vooral van mannen dan. ‘Ik vind het frappant dat ik me daar zo voor moet verantwoorden’, zegt Anke Blondé. ‘Worden mannelijke filmmakers daar op hun beurt op aangesproken?’

763-2

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Anke Blondé: ‘Typisch voor deze tijd hoe we onszelf overbevragen’”

Regisseur Harmony Korine: ‘Filmmaken doe ik wellicht het minst graag’

Midden jaren 90 zette Harmony Korine het kot op stelten met ‘Kids’. Nu heeft de filmmaker een zonnige stonerkomedie klaar. ‘Soft, ik? Alleen rond mijn middel.’

Sterren komen en gaan, maar Harmony Korine blijft het enfant terrible dat op zijn negentiende het scenario schreef voor Kids, de schandaalfilm uit 1995 geregisseerd door Larry Clark. Daarin hield een dertienjarige knul er een vleselijke hobby op na: meisjes van twaalf ontmaagden.

190329-schager-the-beach-bum-hero_mvfwou

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Harmony Korine: ‘Filmmaken doe ik wellicht het minst graag’”

Regisseur Laszlo Nemes: ‘Ik ga altijd op zoek naar dat sprankeltje hoop’

Met ‘Sunset’ duikt Laszlo Nemes onder in het woelige Boedapest aan de vooravond van de Grote Oorlog. ‘Elke beschaving op een hoogtepunt is blind voor haar eigen destructieve krachten.’

Debuutfilms kapen zelden de ­grote prijzen weg, maar met Son of Saul deed de Hongaar Laszlo Nemes het toch. Tot in de gas­kamers en verbrandingsovens van Auschwitz ging de helse tocht van een Joodse vader op zoek naar zijn zoon. De horror, die indirect in beeld kwam, joeg daags nadien nog door je hoofd.

73d7e428-7682-11e9-b6c3-efa097a82498

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Laszlo Nemes: ‘Ik ga altijd op zoek naar dat sprankeltje hoop’”