Regisseur Sam Mendes: ‘Deze film is zoveel beter dan ik verwacht had’

Niemand houdt Sam Mendes tegen. In volle streamingoorlog maakte de Britse regisseur met ‘1917’ een film die alleen op het grootste scherm zijn doel bereikt. ‘Pas na de opnames ging ik beseffen hoe bijzonder het was geweest.’

Schermafbeelding 2020-02-07 om 00.20.33

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Sam Mendes: ‘Deze film is zoveel beter dan ik verwacht had’”

Cameraman Roger Deakins: ‘Veelgevraagd, ik? Ik ben momenteel niet eens aan het werk’

Voor de vierde maal werkte ‘1917’-regisseur Sam Mendes samen met Roger Deakins als cameraman. ‘Ik dacht dat er een tikfout in het script stond, waar het zei dat de film in één take zou worden gedraaid.’

Na Skyfall en Spectre vond Sam Mendes het Bond genoeg. Met 1917 duikt de Britse regisseur nu de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog in. Hij brengt de helletocht van twee jonge soldaten met een missie tegen de klok in realtime op het grote scherm, als een onafgebroken, twee uur durend shot. Of beter: dat doet Roger Deakins, de bekroonde cameraman (Blade Runner 2049) bij wie Mendes na drie eerdere samenwerkingen opnieuw aanklopte.

1-3Lzbo9Ns0_LBFrPOGn-BRw

Doorgaan met het lezen van “Cameraman Roger Deakins: ‘Veelgevraagd, ik? Ik ben momenteel niet eens aan het werk’”

Sunset | Laszlo Nemes

Aan de vooravond van de Groote Oorlog duikt een jonge vrouw in Boedapest haar eigen voorgeschiedenis in. ‘Son of Saul’-regisseur Laszlo Nemes bevestigt met ‘Sunset’ zijn razende talent.

Boedapest, 1913. Kort na haar aankomst vanuit Triëst loopt de twintigjarige Irisz Leiter binnen in de statige hoedenzaak die haar familienaam draagt. De eigenaar, die haar niet kent, moet haar niet. Nog minder wil hij haar aanwerven, hoewel ze de gevraagde vaardigheden bezit.

5678559.jpg-r_1280_720-f_jpg-q_x-xxyxx

Doorgaan met het lezen van “Sunset | Laszlo Nemes”

Regisseur Laszlo Nemes: ‘Ik ga altijd op zoek naar dat sprankeltje hoop’

Met ‘Sunset’ duikt Laszlo Nemes onder in het woelige Boedapest aan de vooravond van de Grote Oorlog. ‘Elke beschaving op een hoogtepunt is blind voor haar eigen destructieve krachten.’

Debuutfilms kapen zelden de ­grote prijzen weg, maar met Son of Saul deed de Hongaar Laszlo Nemes het toch. Tot in de gas­kamers en verbrandingsovens van Auschwitz ging de helse tocht van een Joodse vader op zoek naar zijn zoon. De horror, die indirect in beeld kwam, joeg daags nadien nog door je hoofd.

73d7e428-7682-11e9-b6c3-efa097a82498

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Laszlo Nemes: ‘Ik ga altijd op zoek naar dat sprankeltje hoop’”

Les gardiennes | Xavier Beauvois

Met de oorlog op de achtergrond staan vrouwen hun mannetje in deze noeste, pastorale vertelling.

De Franse regisseur ­Xavier Beauvois (Des hommes et des dieux) toont de Groote Oorlog in de achterblijvers: de moeders, echtgenotes en zussen die beletten dat het boerenleven stilviel toen de mannen naar het front trokken.

Les gardiennes ontvouwt zich als een ingetogen, landelijke kroniek op het ritme van de seizoenen. De naturalistische fotografie van Beauvois’ vaste cameravrouw Caroline Champetier (Holy motors) is sober en onderlijnt bovenal een reeks ijzersterke ver­tolkingen.

Schermafbeelding 2017-12-05 om 17.24.48

Doorgaan met het lezen van “Les gardiennes | Xavier Beauvois”

Au revoir là-haut | Albert Dupontel

In het Frankrijk van de jaren 20 voelen twee soldaten zich in de steek gelaten door hun vaderland. Deze wervelende film baseert zich op de succesroman van Prix Goncourt-winnaar Pierre Lemaître.

Twee mannen komen zwaar gehavend uit de Eerste Wereldoorlog: de ene verliest zijn halve gezicht door een granaatscherf, de ander heeft de dood én het kwaad recht in de ogen gekeken. Hoe je dat gegeven ombuigt tot een zinderende, visueel rijke vertelling die charmeert, betovert en ontroert tot de laatste minuut, dat weet alleen de Franse komiek Albert Dupontel. Met Au revoir là-haut heeft hij het schier onmogelijke klaargespeeld.

Au-Revoir-Là-Haut-découvrez-le-teaser-déjanté-du-nouveau-Albert-Dupontel

Doorgaan met het lezen van “Au revoir là-haut | Albert Dupontel”