Zombi child | Bertrand Bonello

Bertrand Bonello schippert tussen Frankrijk en Haïti in deze zombiefilm, die vooral arthousefans zal aanspreken.

Van een film die Zombi child heet, verwacht je niets minder dan de daver over je hele lijf. Maar een halve eeuw na George A. Romero’s Night of the ­living dead zijn ondoden vooral springlevend als ­horrorcliché.

zombi_child_still

Doorgaan met het lezen van “Zombi child | Bertrand Bonello”

Advertenties

Mandy | Panos Cosmatos

Nicolas Cage is niet te stoppen in Mandy, een bloedrode dreun van een wraakfilm. In de Belgische bioscopen kreeg hij geen kans, terwijl deze intense trip godbetert gedraaid is in de Ardennen. 

Hij mag ‘nonkel Frans’ zeggen tegen Francis Ford Coppola (die de broer is van zijn vader zaliger) en op zijn schouw staat een Oscar te blinken (die hij kreeg voor zijn rol als ­liederlijke dronkaard in Leaving Las Vegas). Maar wie Nicolas Cage aan het werk ziet in wat hij de afgelopen jaren aan zijn cv toevoegde, trekt toch al snel een wenkbrauw op. Dat deze films meestal rechtstreeks naar video on demand gingen, is niets om rouwig om te zijn. Eén uitzondering: Mandy.

9269129

Doorgaan met het lezen van “Mandy | Panos Cosmatos”

High flying bird | Steven Soderbergh

Een jaar na Unsane heeft Oscarwinnaar Steven Soderbergh (Traffic) opnieuw een film klaar die hij inblikte met zijn iPhone. 

In de bar van een poepchic hotel krijgt de jonge basketbalspeler Erick Scott (Melvin Gregg) een fikse uitbrander van zijn agent Ray Burke (André Holland). Hij was zo dom geweest zich een leninkje te laten aansmeren dat hij niet kan aflossen – tot zover zijn we helemaal mee. Heel wat anders is het om de brede context van deze minutenlange openingsscène te bevatten.

lead_720_405-2

Doorgaan met het lezen van “High flying bird | Steven Soderbergh”

#Venezia75 – Venetië kan wat Cannes niet kan

Het filmfestival met de grootste sterren is niet langer Cannes, maar Venetië. De Oscarrace en Netflix bepalen de agenda.

Vandaag opent de Mostra di Venezia met First man, een biopic met Ryan Gosling in de rol van Neil Armstrong. Voor Gosling is dat maar een ­kleine stap. Samen met ­regisseur Damien Chazelle stond hij in 2016 eveneens aan de aftrap van het filmfestival, toen met La la land. Iedereen weet wat er daarna met die musical gebeurde: hij bracht vijftien keer zijn budget op en won zes Oscars.

lala-anatomy2-superJumbo
Ryan Gosling en Emma Stone in ‘La la land’

Doorgaan met het lezen van “#Venezia75 – Venetië kan wat Cannes niet kan”

Sweet country | Warwick Thornton

Aboriginal Warwick Thornton filmt de achterkant van de Australische geschiedenis in deze geladen western.

Karig met woorden maar mateloos inschikkelijk is de al wat oudere Sam Kelly. Hij helpt ex-militair Harry March bij het herstellen van zijn hek, zelfs als die hem zwart vee noemt. Zo ging het er voor Aboriginals aan toe in het Australië van de jaren 20.

c9a09134-8902-11e8-bdb1-438851a66f3e

Doorgaan met het lezen van “Sweet country | Warwick Thornton”

Good manners | Juliana Rojas, Marco Dutra

Een zwangere vrouw valt voor haar meid, terwijl de baby in haar buik steeds brutaler zijn komst aankondigt.

Hompen bloedend vlees vullen de voorts betrekkelijk lege koelkast van Ana, een alleenstaande jonge vrouw met een bijzondere appetijt en een baby in de buik. Dat ze bij vollemaan slaapwandelt door São Paulo herinnert ze zich de volgende morgen nooit. Clara, haar nieuwe huishoudhulp, weet niet wat te denken. ‘Minder vlees eten’, adviseert de dokter zwart op wit.

cd3b4fec-838e-11e8-b643-fe3b62d35a99

Doorgaan met het lezen van “Good manners | Juliana Rojas, Marco Dutra”

Before we vanish | Kiyoshi Kurosawa

In een Japans stadje laten buitenaardse wezens op verkenning zich niet onderscheiden van ordinaire stervelingen.

Een man gedraagt zich merkwaardig in deze Japanse ­mysteriefilm, alsof hij niet langer zichzelf is. Dat hij zijn vrouw bedroog tijdens een zakentrip weet hij echt niet meer. De schuinsmarcheerder drijft het op de spits: ‘Zijn wij getrouwd?’

Schermafbeelding 2018-06-05 om 14.50.15

Doorgaan met het lezen van “Before we vanish | Kiyoshi Kurosawa”

A Ciambra | Jonas Carpignano

Deze ontluisterende blik in het leven van een Italiaanse Romagemeenschap kon rekenen op Martin Scorsese als uitvoerend producent.

De Italiaans-Amerikaanse regisseur Jonas Carpignano wist als buitenstaander een gemeenschap van Roma te overhalen om min of meer zichzelf te spelen in A Ciambra. Het milieu dat hij in beeld brengt, is levendig en authentiek maar ook mateloos verontrustend.

a98fc18e-1581-11e8-87f3-aae12ebabf9f

Doorgaan met het lezen van “A Ciambra | Jonas Carpignano”

A man of integrity | Mohammad Rasoulof

Filmmaker Mohammad Rasoulof is in zijn thuisland Iran een dissident. Deze beklemmende helletocht over een maatschappij zonder moreel kompas draaide hij clandestien.

Het was Mark Eyskens die meende dat principes als winden zijn: je houdt ze vast zolang je kan. Maar lukt dat niet meer, dan los je – bij voorkeur stilletjes. Nee, het is geen flatulentie die Reza (Reza Akhlaghirad), de viskweker uit A man of integrity, het leven onmogelijk maakt.

De Iraanse filmmaker ­Mohammad Rasoulof hangt een gitzwart beeld op van zijn moreel verdorven land. Alles heeft er een prijs. Behalve dan principes, die zonder waarde zijn. Je zal maar een rechtschapen man wezen.

Schermafbeelding 2017-12-19 om 15.16.56

Doorgaan met het lezen van “A man of integrity | Mohammad Rasoulof”

Thierry Frémaux, festivaldirecteur Cannes: ‘Netflix is een product, cinema een ervaring’

Thierry Frémaux is naast festivaldirecteur in Cannes ook behoeder van het filmerfgoed. Met Lumière! eert hij nu de befaamde, Franse broers. Maar hoe open staat hij voor de vernieuwers van vandaag? ‘Ik betwijfel of virtual reality wel cinema is.’

Een van de machtigste mannen in de filmwereld is Thierry Frémaux: sinds 2004 beslist de directeur van het filmfestival van Cannes elk jaar als een keizer welke films ertoe doen en dus kans maken op de Gouden Palm. Nu komt hij zelf met een film: Lumière! is een bevlogen documentaire over de vroege films van de gebroeders Lumière, de mannen waarmee het allemaal ooit begonnen is.

Schermafbeelding 2017-11-03 om 14.31.38
L’ arroseur arrosé (1895)

Doorgaan met het lezen van “Thierry Frémaux, festivaldirecteur Cannes: ‘Netflix is een product, cinema een ervaring’”