The wife | Björn Runge

Een ingetogen Glenn Close schikt zich volkomen in haar rol als iemands vrouw. Tot ze daar schoon genoeg van heeft.

Glenn Close stapte in haar leven al viermaal in het huwelijksbootje en stapte daar telkens weer uit. Het moet wel of de 71-jarige actrice weet inmiddels: zonder compromissen houdt geen huwelijk stand.

In The wife speelt ze Joan Castleman, een vrouw die veertig jaar lang haar eigen ambities en dromen onderschikte aan die van haar man. Daar heeft ze op een goede dag helemaal de buik van vol. Niemand kan eindeloos klaar water blijven ­drinken alsof het nog steeds wijn is.

630-2

Doorgaan met het lezen van “The wife | Björn Runge”

Wij | Rene Eller

Jongeren zoeken zonder te vinden in Wij, de povere en al te theatrale verfilming van Elvis Peeters zijn succesroman uit 2009.

Op een brug over een drukke autoweg gaan vier jonge meisjesrokken omhoog. Beneden wijkt een wagen af van zijn baanvak en nog geen tel later is de chaos compleet. De dag erop kopt de krant: ‘Grootste ongeval in 15 jaar’. ‘Hé jongens, we staan op de voorpagina.’

7d7c89aa-bfff-11e8-8b49-04dc237f8e02

Doorgaan met het lezen van “Wij | Rene Eller”

Engel | Koen Mortier

Het levenseinde van Frank Vandenbroucke schemert door in deze koortsdroom over een Belgische wielrenner in Senegal.

Zijn productiehuis Czar brengt dit najaar Coureur in de zalen, de deels autobiografische debuutfilm geregisseerd door ex-renner Kenneth Mercken. Maar eerst komt filmmaker Koen Mortier zelf met een wielerheld aanzetten.

engel-1.20180914031651
Vincent Rottiers in ‘Engel’.

Doorgaan met het lezen van “Engel | Koen Mortier”

Regisseur Koen Mortier: ‘Ik bijt me graag vast in iets wat onmogelijk lijkt’

In ‘Engel’ van regisseur Koen Mortier wankelt een jonge renner op zijn voetstuk. Het lijkt wel wielergod Frank Vandenbroucke. Maar de film gaat niet over hem. Of toch?

Voordat hij volgende week met zijn nieuwste film naar Toronto trekt, mocht Koen Mortier vrijdagavond in Oostende kop trekken op de rode loper. Engel opende de twaalfde editie van het jaarlijkse filmfestival. Zelf ziet de regisseur dat als een teken. ‘Anders dan mijn vorige films zou deze weleens voor iedereen kunnen zijn.’

TJ00w6cQ
Vincent Rottiers in ‘Engel’.

Doorgaan met het lezen van “Regisseur Koen Mortier: ‘Ik bijt me graag vast in iets wat onmogelijk lijkt’”

Troisièmes noces | David Lambert

Dat een Waalse filmmaker zijn tanden zet in een Vlaamse succes­roman is opmerkelijk. Maar daarmee is deze adaptatie van Lanoyes ‘Het derde huwelijk’ nog geen schot in de roos.

‘Het is bijna een wet dat heel goede romans onverfilmbaar zijn, terwijl mineure romans, thrillers en zo, aanleidingen zijn voor grote films.’ Moeilijk is het niet om met voorbeelden te komen die Hugo Claus postuum zijn gelijk gunnen. Het tegendeel aantonen, dat is andere koek.

Schermafbeelding 2018-06-12 om 11.16.05

Doorgaan met het lezen van “Troisièmes noces | David Lambert”

Maze runner: the death cure | Wes Ball

Er is reden tot enthousiasme want met Maze runner: the death cure komt een einde aan een holle franchise.

Een dystopie is ongeloofwaardig zonder een levensbedreigende epidemie. Dat moet auteur James Dashner zich plots hebben gerealiseerd toen hij het derde boek van zijn young adult-reeks The maze runner ging schrijven.

17-maze-runner-the-death-cure.w1200.h630

Doorgaan met het lezen van “Maze runner: the death cure | Wes Ball”

Laissez bronzer les cadavres | Hélène Cattet, Bruno Forzani

Een eigenzinnige beeldtaal maakt van deze Belgisch-Franse neowestern een even aparte als ingenieuze belevenis.

Het Brusselse regisseursduo Hélène ­Cattet en Bruno Forzani bezit het patent op uitgepuurde en zintuiglijke filmervaringen. Dat bewijst deze derde langspeelfilm andermaal, waarmee het de klassieke spaghettiwestern door de mangel haalt.

Schermafbeelding 2018-01-10 om 16.37.20

Doorgaan met het lezen van “Laissez bronzer les cadavres | Hélène Cattet, Bruno Forzani”

Ferdinand | Carlos Saldanha

Opgepast: deze film mikt uitsluitend op ouders die radeloos zijn in de kerstvakantie.

Ferdinand is nog een klein stiertje wanneer hij ontdekt dat hij meer van bloemen houdt dan van vechten. Dat heet in stierenmiddens vast een existentiële crisis. Maar inmiddels is het aantal animatiefilms dat anders-zijn als doodgewoon propageert zo talrijk, dat het niet meer normaal is.

Schermafbeelding 2017-12-19 om 15.11.07

Doorgaan met het lezen van “Ferdinand | Carlos Saldanha”

Les gardiennes | Xavier Beauvois

Met de oorlog op de achtergrond staan vrouwen hun mannetje in deze noeste, pastorale vertelling.

De Franse regisseur ­Xavier Beauvois (Des hommes et des dieux) toont de Groote Oorlog in de achterblijvers: de moeders, echtgenotes en zussen die beletten dat het boerenleven stilviel toen de mannen naar het front trokken.

Les gardiennes ontvouwt zich als een ingetogen, landelijke kroniek op het ritme van de seizoenen. De naturalistische fotografie van Beauvois’ vaste cameravrouw Caroline Champetier (Holy motors) is sober en onderlijnt bovenal een reeks ijzersterke ver­tolkingen.

Schermafbeelding 2017-12-05 om 17.24.48

Doorgaan met het lezen van “Les gardiennes | Xavier Beauvois”

Au revoir là-haut | Albert Dupontel

In het Frankrijk van de jaren 20 voelen twee soldaten zich in de steek gelaten door hun vaderland. Deze wervelende film baseert zich op de succesroman van Prix Goncourt-winnaar Pierre Lemaître.

Twee mannen komen zwaar gehavend uit de Eerste Wereldoorlog: de ene verliest zijn halve gezicht door een granaatscherf, de ander heeft de dood én het kwaad recht in de ogen gekeken. Hoe je dat gegeven ombuigt tot een zinderende, visueel rijke vertelling die charmeert, betovert en ontroert tot de laatste minuut, dat weet alleen de Franse komiek Albert Dupontel. Met Au revoir là-haut heeft hij het schier onmogelijke klaargespeeld.

Au-Revoir-Là-Haut-découvrez-le-teaser-déjanté-du-nouveau-Albert-Dupontel

Doorgaan met het lezen van “Au revoir là-haut | Albert Dupontel”