Roman J. Israel, Esq. | Dan Gilroy

Met zijn debuut Nightcrawler had Dan Gilroy de lat hoog gelegd. Hij komt nog niet in de buurt met zijn tweede film, Roman J. Israel, Esq. 

Denzel Washington gaat al wel even mee. Terwijl blijft hij onverminderd een grote naam op elke affiche en een deelnemer aan het prijzencircus. Wie doet het hem na?

Maar hij is ook een acteur die steeds vaker in dezelfde rollen opduikt. Zelfverzekerde kerels zijn het. Imposant en met een eigen wil die heilig is. Van Alonzo in Training day tot de piloot die recenter in Flight op het matje werd geroepen. Op de duur heb je het er wel mee gehad.

Schermafbeelding 2018-10-30 om 14.54.20

Doorgaan met het lezen van “Roman J. Israel, Esq. | Dan Gilroy”

The disaster artist | James Franco

James Franco speelt en regisseert The disaster artist, over de loser Tommy Wiseau wiens film The room zo abominabel was, dat iedereen erover sprak.

In de zomer van 2003 werd Tommy Wiseau’s The room in slechts twee bioscopen uitgebracht. Een ervan was het Laemmle Fallbrook Theater in L.A., waar de film al na twee weken van de affiche werd gehaald.

lead_960

Doorgaan met het lezen van “The disaster artist | James Franco”

Zagros | Salim Omar Kalifa

Het leven van de Koerdische herder Zagros raakt grondig verstoord wanneer dorpelingen zich tegen zijn vrouw keren. Sahim Omar Kalifa won met zijn langspeeldebuut de belangrijkste onderscheiding op het Film Fest Gent.

Een wat bravige herder uit Koerdistan duikt halfweg de film op in de straten van Brussel. Dronken van radeloosheid klampt hij passanten aan en duwt hij hen foto’s onder de neus. Hij wil achterhalen of het waar is wat zijn vader stellig beweert: keren in zijn negenjarige dochter werkelijk de gelaatstrekken terug van Ali, de jeugdliefde van zijn vrouw?

Schermafbeelding 2017-11-15 om 02.06.39

Doorgaan met het lezen van “Zagros | Salim Omar Kalifa”

Waarom Hollywood Trump geen lessen te geven heeft

Donald Trump komt niet naar de Oscaruitreiking. Wat zou hij? Het zal toch weer over hem gaan. Maar Hollywood zingt best een toontje lager.

Zondagnacht worden in het Dolby Theater in Hollywood de Oscars uitgereikt. Het zijn de Nobelprijzen van de filmwereld, maar dan belangrijker. Opgedirkt, aangeschoten en met 38,5 ons verguld brons in de hand zal er gespeecht worden. De Oscarceremonie is de jaarlijkse hoogmis van – ‘Oh my God. Oh my God. I’m sorry, this moment is so much bigger than me’ – politiek correct geneuzel, jawel. Maar hoe klinkt dat in een verdeeld Amerika?

Schermafbeelding 2018-03-31 om 01.45.14
Meryl Streep tijdens de uitreiking van de Golden Globes.

Dat weet zelfs Meryl Streep niet. Begin januari nam ze tijdens de uitreiking van de Golden Globes het migratiebeleid van Trump op de korrel – en dat was nog voor de omstreden moslimban. ‘Hollywood krioelt van de outsiders en buitenlanders. Als je ze allemaal buitengooit, rest er alleen nog football en mixed martial arts om naar te kijken. En kunst kan je dat niet noemen.’
Doorgaan met het lezen van “Waarom Hollywood Trump geen lessen te geven heeft”

Still Alice | Richard Glatzer & Wash Westmoreland

Iedereen wil oud worden, niemand wil het zijn. We vrezen een aftakelingsproces zonder genade. Wie wil horen dat het heus niet zo’n vaart zal lopen, zet maar beter een andere film op dan Still Alice. Tot vrolijkheid en optimisme stemt deze Oscarwinnaar niet, tot nuchterheid des te meer.

Alice Howland, een in academische kringen gevierde taalkundige, ondervindt kort na haar vijftigste verjaardag de eerste plaagstoten van een falend geheugen. Schijnbaar onschuldig, zo begint het. Woorden waarmee ze o zo vertrouwd is, laten zich niet langer vastgrijpen. Ze raakt de weg kwijt op terrein dat haar nochtans volstrekt bekend is, stelt zich van geen kwaad bewust tweemaal voor aan dezelfde persoon. Alice klopt aan bij een neurochirurg, aanvankelijk achter de rug van haar omgeving om. Hoewel ze relatief jong is en de diagnose met een ‘vroeg stadium’-label wordt verzacht, weerklinkt het onwaarschijnlijke verdict als een kanonschot in een leeggeroofde kathedraal: Alice, de welbespraakte intellectuele, lijdt aan Alzheimer.

still-alice-alecjulianne

Doorgaan met het lezen van “Still Alice | Richard Glatzer & Wash Westmoreland”

The Imitation Game | Morten Tyldum

Gebukt gaande onder het juk der domheid durven u en ik – simpele zielen die we zijn – het genie weleens benijden. We geloven dat kennis en doorzicht hem (of haar, uiteraard) het leven zoveel makkelijker maken. Dat het genie geen vragen heeft, uitsluitend allesverklarende antwoorden.

De realiteit is anders. Dat leert ons een film als The Imitation Game, waar Alan Turing het genie van dienst is. Ik fris eenieders geheugen op: Turing is de wetenschapper-wiskundige die de gelijknamige Turingmachine ontwierp. Laten we zeggen dat dat apparaat gezien mag worden als de voorloper van de computer. Alsof dat wapenfeit niet volstond om de geschiedenisboeken te halen, maakte de man tijdens de Tweede Wereldoorlog ook deel uit van een geheim clubje. Een bont allegaartje van genieën in het leven geroepen door de Britse geheime dienst. Hun opdracht was eenvoudig: gecodeerde berichten van de Duitsers ontcijferen om zo – u raadt het nooit – de vijand een stap voor te zijn. In feite was het in die context dat Alan Turing zijn ingenieus apparaat ontwikkelde.

t1.daumcdn.net

Doorgaan met het lezen van “The Imitation Game | Morten Tyldum”