Desolaat gevecht onder blote hemel

FC Bergman speelt ‘Terminator Trilogie’ in het hartje van het Antwerpse havengebied


(Verschenen op vrijdag 11 mei 2012 in Gazet van Antwerpen / pdf-versie)

Met ‘Terminator Trilogie’ presenteert FC Bergman een stil spektakel in openlucht. Een man gaat de strijd aan met de eindeloze mogelijkheid aan keuzes die hem gepresenteerd wordt. Zijn ondergang lijkt nooit ver weg.

Theater mag best een ervaring zijn, dacht FC Bergman. En dus lokt het gezelschap met zijn nieuwste productie ‘Terminator Trilogie’ het publiek naar een verlaten terrein in het hartje van het Antwerpse havengebied. Naar een plek waar het leven op de achtergrond nooit stilstaat en het tergend langzaam voortschrijden van de tijd op de tonen van de doodse stilte tijdens valavond des te meer voelbaar wordt.

De scène is enkele honderden vierkante meters groot, de acteurs staan alleen spreekwoordelijk op de planken. Plassen en willekeurig opgeschoten onkruid geven het parkeerterrein die troosteloze aanblik die perfect aansluit bij de sfeer van de productie. Een mozaiek van afzonderlijke taferelen staat opgesteld, maar pas wanneer het publiek heeft plaatsgenomen, worden die door een veertigtal figuranten bevolkt. De ene neemt plaats in een huiskamersetting, de andere aan een piano, in een kajak, op het toilet, in bed. Op de achtergrond weerklinkt vrolijk, haast idyllisch vogelgezang. Zo nu en dan wordt er gewisseld, tot er een signaal klinkt, de figuranten collectief naar voren komen, buigen en het toneel verlaten.

Screen Shot 2015-03-30 at 21.16.49Eén man – Stef Aerts – blijft achter temidden van die verlaten ‘slices of life’. Roerloos ziet hij erop toe hoe ook dat hem ontnomen wordt. In rijen wordt het decor van de tafere- len – die met elkaar verbonden ble- ken – van achteraan langzaam van de scène gesleept.

Impasse

Moederziel alleen blijft hij achter op dat verlaten parkeerterrein. Tot hij plots neervalt. Hij krabbelt opnieuw overeind en zal in wat volgt trachten de leegheid van zijn bestaan – die je ook letterlijk mag nemen – invulling te geven. Of toch iets dat daar op gelijkt. Nu en dan zullen vreemde figuren, een muzikaal ensemble en andere ontwrichte situaties die leegheid doorbreken. Stef Aerts is de personificatie van de jonge generatie van nu. Die worstelt met een veelheid aan keuzes en mogelijkheden, met een onmetelijke vrijheid om te doen of laten wat ze wil. Een vrijheid die verlammend werkt, zo blijkt. De protagonist belandt in een impasse, hij weet niet wat hij met die waaier aan mogelijkheden moet. Zijn gewroet wordt op een doorleefde wijze in scène gezet. Woordenloos, want FC Bergman verplettert liever visueel.

Terug naar overzicht

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s