Fragmenten | Het boek van mijn leven


‘Eigenlijk ben ik nogal een hevige, een vlugge. Altijd alles zelf willen doen, op die manier. “Zijt toch niet zo rap! Doe toch voorzichtig!” Dat zeggen ze voortdurend tegen mij. Anders krijg ik niks te horen. Bekommerd dat ze zijn, ongelooflijk. De DSC_0902laatste tijd ben ik al dikwijls gevallen, ik heb geen evenwicht meer. Allez, ik heb last van een evenwichtsstoornis. Soms draai ik mij te rap om en dan val ik. Dat komt door die stoornis, maar dus ook doordat ik nogal een hevige ben.’

[…]

‘Ik kan niet begrijpen dat ik al tachtig jaar geworden ben, dat ik al zo lang leef. Ik denk soms: hoe is dat mogelijk. Dat is precies zo snel voorbijgegaan. Och, ik vind het niet erg om zo oud te zijn. Het beste is voorbij, dat weet ik. Mijn leven loopt nu af. Gelukkig ben ik blij over de voorbije tachtig jaar. Ik heb veel gedaan, hè. Niet dat er spectaculaire dingen zijn gebeurd. Toch vind ik het de moeite.’

[…]

‘Wat ik meegemaakt heb met ons moeder vond ik verschrikkelijk. De tegenslag hebben geleidelijk blind te worden, is niet min. Ik had echt compassie met haar. En dan kwam ik de Frans (*) tegen. Ook hij heeft niet veel geluk gehad met zijn gezondheid. Frans Janssen heette hij voluit. Dertien jaar heb ik met hem geleefd, dan is hij in mijn armen gestorven. Frans had een boekenwinkel waar hij ooral schoolboeken verkocht. Hij was ook orkestleider, zo heb ik hem leren kennen.’

(* 
Uit respect voor de privacy van de betrokkenen werden alle namen en andere feitelijke gegevens gewijzigd.)
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s