The last black man in San Francisco | Joe Talbot

Het had weinig gescheeld of deze betoverende film over twee jonge mannen en hun verloren stad had nooit het grote scherm bereikt bij ons.

Er hangt een gloedvolle waas van verlies over dit trage, ontroerende ­debuut van Joe Talbot. Gentrificatie kreeg San Francisco in zijn greep en de zwarte gemeenschap, die er destijds ­op de scheepswerven kwam werken, werd er het slachtoffer van.

Uit: ‘The last black man in San Francisco’

Het is niet moeilijk om verliefd te worden op het victoriaanse pand waar Jimmie Fails (die een versie van zichzelf speelt) zijn hart aan verloor. Zijn grootvader heeft het destijds eigenhandig gebouwd. Maar ergens onderweg is de ­familie het huis kwijtgespeeld en inmiddels is het voor Jimmie onbetaalbaar geworden. 

De jeugdvrienden Talbot en Fails schreven samen deze ode aan hun stad. Dat deden ze zonder bitterheid of woede, maar met een sterk verlangen naar de geborgenheid van ­weleer. In een warme fotografie komt San Francisco in beeld, terwijl Jimmie met zijn maat Montgomery (Jonathan Majors) op een skateboard door haar straten glijdt.

Een wonderlijke film, lyrisch en droef, die stilstaat bij de realiteit van een te vaak genegeerde bevolkingslaag.

(Verschenen op 4 augustus 2020 in De Standaard.)

Een gedachte over “The last black man in San Francisco | Joe Talbot

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s