Greenland | Ric Roman Waugh

In Greenland dreigt de wereld te vergaan onder een regen van kometen. Het hoeft niet altijd een virus te zijn, natuurlijk.

Weet je nog, in de jaren 90? Toen vonden we rampenfilms niet te versmaden en hadden we ze liefst ver over the top. Van Twister en Outbreak tot Armageddon, voor Hollywoodstudio’s kon het scenario maar beter onwaarschijnlijk genoeg zijn. Niemand in de zaal die er graten in vond. Zolang de popcorn maar krokant was.

Gerard-Butlers-Disaster-Thriller-Greenland-Has-Been-Delayed-Again

Maar sinds enkele maanden zijn woorden als ‘pandemie’ en ‘viroloog’ deel van ons dagelijks voca­bularium. Plots is het niet alleen moeilijker om nog te snoepen in de filmzaal, ook de catastrofes op het witte doek laten een andere smaak achter. Of ligt het aan ons?

Een jaar geleden hadden we ons bij een film als Greenland van tevoren vast al veel dieper laten wegzakken in onze bioscoopstoel. Gerard Butler, altijd weer in het zweet als de redder des vaderlands, die deze keer zijn vrouw en zoontje in veiligheid wil brengen terwijl het kometen regent? Ugh.

Uitverkoren

Maar nu de normaliteit zelfs in het echte leven uit haar doen is, krijgt zo’n film toch een stuk meer de allure van iets wat (bijna) waar had kunnen zijn. En dan hebben we het niet over de gestroomlijnde aanpak van de overheid. Een select deel van de bevolking laat het weten dat ze uitverkoren zijn om in te trekken in schuilkelders op Groenland – zij hebben de nodige vaardigheden om straks de wederopbouw van het land te realiseren.

Herkenbaarder zijn de chaos en hysterie die ontstaan onder de bevolking. Het doorrotte en ­opportunis­tische dat in de ene mens meteen de bovenhand krijgt, het onbaatzuchtige in de andere.

GreenlandLeDernierRefuge_FP2

Aan het begin loopt Butler, die een bouwondernemer speelt, nog rond in het boetekleed. Na een scheve schaats had zijn vrouw ruimte nodig om te beslissen of ze nog wel verder wilde met hem. Maar wanneer ze halsoverkop moeten vluchten, rest haar weinig keuze.

Onze held probeert zijn menselijkheid niets eens weg te moffelen. Ook hij voelt te midden van zoveel rampspoed soms een paniekje opwellen. En Butler – houd uw mondmasker goed vast – speelt hem lang niet slecht. Morena Baccarin doet dat als zijn echtgenote evenmin, maar dat zij iets kon, wisten we al van de spionagereeks Homeland.

Banaliteit

Het ontbreekt niet aan sensatie en spektakel, maar uiteindelijk gaat het toch vooral over het kerngezin dat bedreigd wordt. Over de banaliteit van die protserige bak voor je deur en de designerjeans rond je billen als de wereld in brand staat.

Greenland blijft een oerklassiek rampen­epos, maar wel een met een neus voor nuance. Met een mix van overlevingsdrang en beklemming die de geloofwaardigheid niet in de weg zit.

Zie ons hier een film met Gerard Butler aanprijzen. Is dit het nieuwe normaal?

(Verschenen op 28 juli 2020 in De Standaard.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s