Homecoming | Micah Bloomberg, Eli Horowitz

Ondanks het vernuft waarmee Homecoming gemaakt is, blijft de nieuwe reeks van Sam Esmail (Mr. Robot) schromelijk onder de rader.

Toen Sam Esmail vijf jaar geleden met Mr. Robot een introverte hacker de tv-wereld binnenloodste, maakte dat iedereen benieuwd naar wat de regisseur nog meer in zijn mars had. Maar zijn nieuwe reeks Homecoming, met sinds kort een tweede seizoen, wist bij de release anderhalf jaar geleden ­amper reactie uit te lokken. Je zou haast een complot gaan vermoeden.

c108da84-c061-11ea-b3b3-82d67338cf6a
Julia Roberts in ‘Homecoming’. 

Voor wie zo’n slinkse samenzwering volstrekt mogelijk acht, is deze reeks paranoia naar het hart. Homecoming gaat over een centrum in Tampa (Florida) waar getraumatiseerde veteranen voorbereid worden op hun re-integratie in de maatschappij. Maar de plek is zo smetteloos, dat je al snel het gevoel krijgt dat niet alles er helemaal in de haak is.

Esmail liet zich voor de toon en stijl inspireren door complotfilms uit de jaren 70, zoals Three days of the Condor en Marathon man. De soundtrack van het eerste seizoen ontleende hij zelfs aan deze – en een boel ­andere – genreklassiekers. Een onderlegd oor herkent de thema’s van grootmeesters als Bernard Herrmann (uit Vertigo), David Shire (uit The conversation) en de pas overleden ­Ennio Morricone (uit The thing). Het tweede seizoen voorzag de jonge componist Emile Mosseri van een passende, originele score.

Podcast

Het verhaal was al het voorwerp van een bejubelde podcast, bedacht door Micah Bloomberg en Eli Horowitz, die beiden als scenarist en producent mee aan boord stapten van de reeks.

20monae1-superJumbo-v3
Janelle Monáe in ‘Homecoming’. 

In het eerste seizoen staat Heidi (Julia ­Roberts) centraal, een therapeute die de veteraan Walter Cruz (Stephan James) begeleidt. Afwisselend zien we haar enkele jaren later, wanneer ze als serveerster in een diner werkt. Maar hoe en waarom haar leven zo’n bocht heeft gemaakt, is ons – én haar, kennelijk – een raadsel. Een even groots mysterie is het begin van het tweede seizoen. Een jonge, ­verwarde vrouw (Janelle Monáe) ontwaakt in een boot te midden van een uitgestrekt meer, gsm in de hand. Hoe belandde ze daar?

Uitgekiend

Het geheugen dat hen parten speelt, een dubieuze rol die is weggelegd voor de faciliteit in Tampa: in plaats van klare wijn schenkt Homecoming troebel water. Zonder cliffhangers knopen de korte afleveringen bij elkaar aan. De setting – vaak modernistisch – is subliem, de montage uitgekiend. Esmail rekent op het geduld van de kijker, dat hij voortdurend op de proef stelt.

homecoming-s02-01

De reeks valt onmogelijk los te koppelen van de huidige tijdgeest. Het klimaat van scherpe, politieke tegenstellingen wakkert het wantrouwen tegenover de overheid aan. De samenzwering is nooit ver weg. Home­coming giet rijkelijk olie op het vuur. Is het idee van een complot van de pot gerukt? Het zou zomaar kunnen.

(Verschenen op 8 juli 2020 in De Standaard.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s