Official secrets | Gavin Hood

Onverschrokken of roekeloos? In 2003 bracht de Britse Katharine Gun naar buiten hoe de VS steun zochten voor de invasie in Irak. ‘Official secrets’ is een behapbare constructie van dat verhaal.

Niemand heeft in 2003 de Amerikaanse invasie in Irak kunnen verhinderen, maar Katharine Gun heeft het wel geprobeerd. Daar heeft ze overigens zowat alles voor op het spel gezet. Het is een frappante zaak die alweer vergeten is. Met Official secrets krijgt ze de gedegen en behapbare reconstructie die ze verdient.

c55aa0d2-48ec-11ea-bbf0-bd22edbf44f5

Gun (gespeeld door Keira Knightley) is een Britse klokkenluider die op dat moment als vertaler werkte voor de Britse veiligheidsdienst. Net als haar collega’s ontving zij begin 2003 een e-mail van een Amerikaanse NSA-veiligheidsagent die hen verzocht VN-leden af te luisteren. Niet eender welke, maar degenen die weigerden de resolutie te steunen om Irak binnen te vallen. ‘Het is niet aan ons om vragen te stellen’, oppert een van Guns collega’s, maar daar keek Gun dus anders tegenaan.

Tamelijk ondoordacht lekt ze de e-mail. Hoe reageer je anders als je met je hele wezen voelt dat je morele integriteit op het spel staat? Gun is niet op zoek naar aandacht, erkenning of faam. Deze vrouw wil simpelweg de kat de bel aanbinden, en dat maakt haar herkenbaar.

Geen imitatie

Knightley is voortreffelijk in een vertolking die gelukkig geen imitatie met malle pruiken – de echte Gun is blond – en accenten is. Welaan dan, misschien zit ze wel een tikje ostentatief naar de tv te roepen wanneer Tony Blair andermaal de geplande invasie verdedigt met het zogezegde bestaan van massavernietigingswapens. ‘Ik werk niet voor de Britse regering’, zal ze later haar daad motiveren. ‘Die verandert immers. Ik werk voor het Britse volk.’ In een integere bijrol speelt Ralph Fiennes haar advocaat.

B9722468993Z.1_20200204141119_000+GJAFEOV9O.1-0

Filmmaker Gavin Hood bewijst na de drone-thriller Eye in the sky dat hij feilloos weet hoe hij morele bezwaren kan koppelen aan maatschappelijke urgentie – en dat zonder in een emo-show te verzanden. Official secrets – een titel die verwijst naar haar schending van de Official Secrets Act, waar haar geheimhoudingsplicht onder valt – houdt je moeiteloos op het randje van je stoel. Hood toont ook de journalistieke kant op de redactievloer van The Observer, de Britse krant die haar e-mail op de voor­pagina zette.

Morele verontwaardiging

De film is minder sec dan The report, dat onlangs nog de folterpraktijken van de CIA na 9/11 aankaartte. Anderzijds mist het die intense bevlogenheid van pakweg Spielbergs The post. Morele verontwaardiging, net als het belang van de vierde macht, blijven hot topics op het witte doek. Zou het kunnen dat de huidige tijdsgeest daar voor wat tussenzit?

Een fikse oplawaai is deze film nu ook weer niet, maar hij herinnerde ons er toch aan dat niet iedereen die bijzondere moed aan de dag legt daar de erkenning voor krijgt. Laat dat u niet tegen­houden.

(Verschenen op 7 februari 2020 in De Standaard.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s