Actrice Lubna Azabal: ‘Ik ben zo blij dat ik in België ben opgegroeid’

In ‘Adam’ speelt de Belgische actrice Lubna Azabal een weduwe die vergeten is hoe ze liefde moet geven. ‘Acteren is hoe ik ontsnap uit mijn eigen hoofd.’

Voor het grote publiek is de Brusselse Lubna Azabal (46) misschien geen actrice met naam en faam, terwijl ze wel een indrukwekkend cv kan voorleggen. Al meer dan twintig jaar is ze beresterk in kleine, internationale films die het soms tot de Oscars schoppen, zoals ­Paradise now en Incendies van Denis Villeneuve (Blade runner 2049).

CINEMA2020 ADAM - PHOTO 1 KEY-2000-2000-1125-1125-crop-fill

Dat Azabal een potje kan acteren, weten zelfs Ralph Fiennes en filmmaker Park Chan-wook (Oldboy). Allebei wilden ze zo graag met haar werken dat ze het haar op de vrouw af hebben gevraagd. Al paste ze evenmin voor een klein rolletje in Bas Devos’ Hellhole.

‘Bijrollen zijn zo verdomd belangrijk’, vertelt Azabal ons in hartje Brussel. ‘Veel acteurs kijken erop neer, terwijl ze het in het Engels met een reden een “supporting” of ondersteunende rol noemen.’

Met Adam viel haar een zeldzame hoofdrol in de schoot. Ze speelt Abla, een moslima in Casablanca die een hoogzwangere, jonge vrouw onderdak verleent. ‘In een maatschappij waar religie het leven regelt, lijden vrouwen onder een gebrek aan vrijheid. Ze hebben geen enkele inspraak. In het Westen verloopt ook niet alles vlekkeloos, maar hier is er tenminste geen wet die mij verbiedt om alleen een kind groot te brengen. Geloof mij, ik ben zo blij dat ik in België ben opgegroeid.’

Agnost

Toen ze het scenario las, moest ze meteen denken aan Het huis van Bernarda Alba van de Spaanse toneelschrijver Federico García Lorca. ‘Als tiener was ik al een grote fan van de sterke vrouwen die hij opvoert.’

9f88993a-46bd-11ea-95c6-f06b6ddf149d

Azabal is geboren uit een Spaanse moeder en een Marokkaanse vader, die beiden moslim zijn. ‘Ik heb hen vaak zien bidden, maar ze hebben hun geloof nooit aan mij opgedrongen. Zelf ben ik agnost. Om zeker te weten of er hierna wel iets is, heb je al een aller-retour nodig.’

Toch wil ze niet elke vorm van religie bij voorbaat afzweren. ‘Je geloof beleven kan ook op een persoonlijke manier, die anderen niet in hun vrijheid beknot. Gelukkig is er het internet, dat het wereldbeeld van jongeren kan verruimen en toont wat zich voorbij de grenzen van een land afspeelt. Ik ben optimistisch, al is de weg naar meer gelijkheid nog lang.’

No-nonsense

Azabal ademt niet alleen gulzigheid uit, ze heeft een wereldse no-nonsense over zich. ‘Als ik in Latijns-Amerika op een set sta, ga ik niet van de daken schreeuwen dat ik Belgische ben. Ik voel me thuis waar ik ga.’

Haar acteercarrière is ze destijds toevallig begonnen aan het conservatorium in Brussel. ‘Ik moest toch iets doen met mijn dagen. ’s Avonds werkte ik in een bar en dronk ik vaak te veel. Eigenlijk wilde ik helemaal geen actrice worden, maar oorlogsjournaliste.’

Intussen is acteren voor haar een manier om sleur uit de weg te gaan. ‘Door me op een rol te gooien, kan ik ontsnappen uit mijn eigen hoofd. Dat heb ik echt nodig. Het gewone leven vind ik doodsaai.’

Het gebrek aan landelijke bekendheid wuift ze weg. ‘Ik wil die aandacht niet. Als ik gevraagd word om in een jury te zetelen of een prijzenceremonie bij te wonen, pas ik meestal. Ik acteer als ik “actie” hoor, daar leef ik enorm van op. Ik wil niet naast de set nog Lubna moeten spelen.’

(Verschenen op 4 februari 2020 in De Standaard.)

>> Lees hier de recensie van Adam.

Een gedachte over “Actrice Lubna Azabal: ‘Ik ben zo blij dat ik in België ben opgegroeid’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s