Motherless Brooklyn | Edward Norton

Edward Norton regisseert en acteert in een doffe film noir die zich afspeelt in de fifties.

Daniel Craig staat nog maar pas wijdbeens de whodunit te ontrafelen in Knives out, of daar stapt nu Edward Norton het witte doek op – ook in de rol van privédetective. In Motherless Brooklyn is hij als Lionel Essrog wel een speurneus van een heel andere slag.

motherless-brooklyn-opener

Essrog kampt namelijk met een vorm van tourette. Er zijn de tics, zowel fysiek als verbaal, die hij niet onder controle krijgt. Maar Essrog bezit ook een stalen geheugen. Dat komt handig van pas wanneer hij zich in het New York van de fifties vastbijt in de moord op zijn baas (Bruce Willis).

Bloedeloos

Dat Norton het stof van de film noir blaast, nemen we hem niet kwalijk. Wel dat het uitdraait op een bloedeloze, lichte bedoening. Niet dat Norton vooraf aan zijn talenten twijfelde: hij schreef het scenario, trad op als coproducent én regisseerde de film. Wie doet beter?

site_motherless_brooklyn_4__big

Durfde dan geen hond zijn vertolking in vraag te stellen? De acteur vond Essrog in Jonathan Lethems roman met dezelfde titel, uit 1999. Zonder die gelezen te hebben, willen we nog best geloven dat hij op papier overeindblijft. Maar het lukt Norton niet om op het grote scherm de mens te laten zien voorbij die façade van rare gedragingen. Als kijker zit je opgezadeld met een bordkartonnen antiheld.

Krap budget

In zijn zoektocht naar de waarheid botst hij op vetes tussen de Afro-Amerikaanse gemeenschap en schatrijke stadsontwikkelaars. Corruptie en moreel verderf krijgen zo een plek in het verhaal, helemaal in de lijn met de traditie van de film noir.

maxresdefault (1)

De Hollywoodster wordt omringt door meerdere grote namen, maar vooral Alec Baldwin springt in het oog als aalgladde tycoon. Ook de minder bekende Gugu Mbatha-Raw (A wrinkle in time) verdient lof. Haar interpretatie van de fatale vrouw op Essrogs pad is feilloos en doorleefd.

Motherless Brooklyn is het passieproject waar Norton zo lang over sprak, dat het er stilaan op leek dat de film er nooit zou komen. Met een budget van 26 miljoen dollar was het hoe dan ook krap draaien, en dat valt soms te merken in de decors. Ter vergelijking: The Irishman eindigde met een prijskaartje van 159 miljoen dollar.

Neo noir

Deze film is zeker niet compleet hopeloos, maar als emotionele en hooggespannen krachttoer weet hij zijn beloften niet te vervullen. We spreken dan wel over een film noir, maar eigenlijk geldt die aanduiding enkel voor de vroegste klassiekers zoals Double indemnity en The big sleep. Wat later volgde, ging al snel neo noir heten. Maar neo is niet altijd beter, zo herinnert Motherless Brooklyn ons.

(Verschenen op 3 december 2019 in De Standaard.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s