Op de Ensors heeft iedereen prijs (of toch een nominatie)

‘Girl’ versierde zaterdag in Oostende acht Ensors. Durf is al lang geen vies woord meer, maar blijft dat ook zo?

Prijsuitreikingen hadden al grotere verrassingen in petto dan de tiende editie van de Ensors. Die Vlaamse filmprijzen, gekozen door de 839 leden van de Ensor Academie, sloten het afgelopen weekend in Oostende het filmfestival af.

Schermafbeelding 2019-09-30 om 23.39.48

Het bejubelde Girl van Lukas Dhont was gulzig en dat verbaasde niemand. Het heftige verhaal van een meisje met een jongenslichaam en een ballerinadroom kaapte acht beeldjes weg, onder meer voor beste film, regie, acteur (Victor Polster) en scenario. De Belgische Oscarinzending wist weliswaar de leden van de Oscar Academy niet te overtuigen, bij ons groeide Girl uit tot een fenomeen – ook over de taalgrens. De film lokte meer dan 275.000 landgenoten naar de zalen.

Girl bewees het afgelopen jaar dus dat het kan: in eigen land een breed publiek inpakken na een zegetocht op een cinefiel onderonsje als Cannes. Durf is al lang geen vies woord meer, en hopelijk blijft dat ook zo.

Erwin Provoost

Bepalend is de houding van het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF) en zijn intendant Erwin Provoost. Hij bewaakt sinds anderhalf jaar de subsidiepot. In zijn memorandum aan de Vlaamse regering had Provoost het enkele maanden geleden nog over het veiligstellen van de Vlaamse identiteit. Maar daar is een film als Girl nu net niet mee bezig. Hoeft dat dan?

NietSchieten_Still_4
Jan Decleir in ‘Niet schieten’.

Wat met Niet schieten van Stijn Coninx? De film over de Bende van Nijvel legde een trauma bloot dat destijds vooral nationaal speelde. In Oostende had Niet schieten net als Girl negen beeldjes kunnen pakken, maar het bleef bij de twee publieksprijzen. Voor een crowdpleaser die het afgelopen jaar ruim 400.000 bezoekers wist te verleiden, is die erkenning helemaal op haar plaats.

Koers

Urbanus kan je Vlaams erfgoed noemen (en de man zelf zal het graag genoeg horen). Maar wie zag de slappe animatiefilm Urbanus, de vuilnisheld, die een halfjaar geleden in de zalen kwam? Als er iemand niet wakker ligt van die fameuze identiteit, dan is het wel de Vlaamse bioscoopbezoeker. Anders was hij beslist ook massaler opgedaagd voor Kenneth Mercken zijn debuutfilm Coureur of Engel van Koen Mortier, geïnspireerd door wielergod Frank Vandenbroucke. Wat is er immers meer Vlaams dan koers?

engel-1.20180914031651
‘Engel’

Vooral de poëtische aanpak van Mortier maakte indruk, maar erkenning met (minstens) een nominatie in de categorie beste film zat er voor Engel niet in. Trio, een frivool experimentje van en met Bruno Vanden Broecke, Ruth Beeckmans en Matteo Simoni, is wel een van de vijf beste films van het jaar, of toch volgens de leden van de Ensor Academie. Terwijl dat toch vooral een soort verfilmd theater was.

Nominaties

Het blijft een gekke bedoening, die Ensors. In vijftien categorieën maakten telkens vijf films kans op een beeldje, terwijl het VAF maar de centen heeft om jaarlijks aan acht à negen filmproducties ontwikkelingssteun toe te kennen. Daar zit zeker een kinderfilm bij. Zo is al snel elke Vlaamse film wel ergens voor genomineerd. Is het dan niet beter om per categorie enkel de winnaar bekend te maken, zonder nominaties? En waarom niet gaan voor een samengevoegde acteercategorie? Girl was de uitgelezen film om zo’n statement te maken.

Niet alleen films maar ook festivals moeten durven, als ze relevant willen zijn.

(Verschenen op 16 september 2019 in De Standaard.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s