Long shot | Jonathan Levine

Niemand moet Charlize Theron en Seth Rogen zeggen wat wel en niet werkt. Niet in deze politieke romcom en niet in Hollywood.

Een speechschrijver die het aanlegt met zijn buitenlandminister? Er is hooguit een waterkans dat het wat kan worden. Zeker als die eerste een geek blijkt als Seth Rogen, en nog meer met Charlize Theron op zo’n powerpost. ‘Het is alsof Kate Middleton iets begint met Danny DeVito.’ Douze points voor dat mentale plaatje.

1662 Long Shot

Vergeet telecomoperatoren en energieleveranciers. Het zijn de makers van komedies die op grote schaal de mensen bedotten: zelden liggen we van hun zogezegde grappen in een deuk. Wat een verrassend fijne boel is Long shot dan, een lichte film met meer body dan een Ketnet-politicus.

Theron heeft bakken talent, maar geen reputatie als volbloed comédienne. Ze speelde wel in ­Tully en Young adult, films die hardnekkige illusies (soms pijnlijk) ­komisch wisten te doorprikken. Als Charlotte Field is ze nu even overtuigend een hooggeplaatste politica. Het presidentschap lonkt wanneer de zittende ‘potus’ (Better call Saul-acteur Bob Odenkirk met een overdosis aan zelfliefde) zich niet herverkiesbaar stelt.

Een aanwinst voor haar team vindt ze in Fred Flarsky (Rogen). Hij beëindigde kort tevoren abrupt zijn carrière als journalist toen hij weet kreeg van de grootkapitalist (Andy Serkis, akelig en onherkenbaar) die zijn krant had opgeslokt. Dan nog liever zonder job.

long-shot-1-cropped-800x445

Boyz II Men is erbij wanneer op een feestje hun paden kruisen. Of beter: opnieuw kruisen, want Field blijkt Flarsky’s vroegere buurmeisje én babysit te zijn.

‘The post’

Met zijn frisse benadering van een ongewone match doet Long shot tot het einde grijnzen van ­plezier. Het scenario schreven Liz Hannah (The post) en Dan Sterling (South Park) – ook die combo ligt niet voor de hand.

Een komedie die geen luie opeenstapeling is van dwaasheden én met een straffe vrouw in de cockpit: in Hollywoodkringen is dat nog steeds gedurfd. Wie moeten we daar een bedankje voor sturen? Wel, Theron en Rogen zelf (en zijn jeugdvriend Evan Goldberg, coproducent van Superbad en The disaster artist), want hun productiehuizen en centen zitten achter deze film.

Voor Seth Rogen is het nauwelijks een variant op de rol die hij keer op keer speelt. Daar kan je veel tegen inbrengen, maar waarom zou je? Altijd weer werkt het en klopt het. Hij is die makker die zich telkens in andere nesten werkt. Plaats daar Charlize Theron als een nuchtere, eigentijdse Grace Kelly tegenover en je krijgt vuurwerk. Wie dat niet gelooft, moet het maar met eigen ogen gaan zien.

(Verschenen op 14 mei 2019 in De Standaard.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s