Regisseur Denis Do: ‘Mijn moeder noemde in het begin de Rode Khmer nooit bij naam’

Voor zijn debuut ‘Funan’, een animatiefilm, liet de Franse regisseur Denis Do zich inspireren door het levensverhaal van zijn moeder. In de jaren 70 onderging zij het regime van Pol Pot en de Rode Khmer.

Macabere, donkere silhouetten in de openingsscène van Funan wekken het vermoeden van een aparte stijl. Maar in wat volgt, krijgen eenvoud en realisme toch de bovenhand. ‘Ik wilde niet dat de animatie het menselijke aspect van deze verscheurende geschiedenis zou overschaduwen’, legt Denis Do uit.

tumblr_o83cjfrqRv1rb1rgoo9_1280

De Franse animator was er niet bij toen de communistische Rode Khmer in 1975 brutaal de Cambodjaanse hoofdstad innamen, hij kwam pas tien jaar later ter wereld in Parijs. Wie de gruwel wel aan den lijve ondervond, was zijn moeder. In haar ervaringen, aangevuld met andere getuigenissen, vond hij de inspiratie voor dit aangrijpende debuut over verbondenheid in tijden van totale ontwrichting.

Als kind had hij haar meer dan eens gevraagd naar de wreedheden van toen. ‘Misschien was dat een tikje sensatiebelust van me’, bemerkt hij nu. ‘Het had er wellicht ook mee te maken dat ze aanvankelijk de Rode Khmer nooit bij naam noemde. In de plaats had ze het over mannen in zwarte pakken, zoals je ze aan het begin van Funan ziet. Dat sprak tot mijn verbeelding. In mijn hoofd zagen ze er jarenlang uit als ietwat abstracte, duivelse figuren.’

18-1997_cover

Verder in de film komen de trawanten van Pol Pot wel als gewone mensen in beeld. ‘Ik wilde de extremen van het regime tonen zonder hen expliciet te demoniseren. Hun daden spraken voor zich, al ligt daar niet de klemtoon van het verhaal. Funan moest vooral een film worden die laat zien wat de impact is van zulke regimes op doodgewone families.’

Connectie

Omdat zijn moeder Cambodja uiteindelijk ontvluchtte, was dat brede familieplaatje jarenlang een onvolledige puzzel. ‘Als vriendjes me op vrijdag vertelden dat ze dat weekend hun grootouders zouden opzoeken, besefte ik telkens dat mijn verhaal anders in elkaar zat. Ik heb mijn grootouders pas op mijn tiende voor het eerst ontmoet.’

Het raakte hem dat hij op dat moment helemaal geen connectie met hen voelde. ‘Die is er later gelukkig wel gekomen. Ik ben ook van het land gaan houden. Met vlagen ben ik daarom tijdens de productie enorm boos geweest op mezelf. Cambodja is prachtig, de bevolking is enorm energiek en ambitieus. Hen moet je niet onderschatten. Maar jammer genoeg wordt het land nog altijd sterk gelinkt aan zijn gruwelijke geschiedenis. Ik besef dat Funan niet helpt om daar verandering in te brengen.’

1048730-funan-01-lr

‘Wel begrijp ik nu veel beter waarom ik in Frankrijk ben opgegroeid. Vroeger stoorde het me dat mijn omgeving me nooit het gevoel gaf dat ik een local was. Telkens weer werd me gevraagd waar ik vandaan kwam. “Parijs? Maar waar kom je écht vandaan?”, wilden ze dan weten. Nu moet ik erom lachen. Natuurlijk ben ik een Parijzenaar, maar wel een met Cambodjaanse roots. Het maakt deel uit van wie ik ben.’

(Verschenen op 23 april 2019 in De Standaard.)

>> Lees hier de recensie van Funan

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s