High flying bird | Steven Soderbergh

Een jaar na Unsane heeft Oscarwinnaar Steven Soderbergh (Traffic) opnieuw een film klaar die hij inblikte met zijn iPhone. 

In de bar van een poepchic hotel krijgt de jonge basketbalspeler Erick Scott (Melvin Gregg) een fikse uitbrander van zijn agent Ray Burke (André Holland). Hij was zo dom geweest zich een leninkje te laten aansmeren dat hij niet kan aflossen – tot zover zijn we helemaal mee. Heel wat anders is het om de brede context van deze minutenlange openingsscène te bevatten.

lead_720_405-2

Het zou stoer zijn om te zeggen dat High flying bird van Steven Soderbergh een film is waar je zo instapt. Het slimme, vinnige scenario van ­Tarell Alvin McCraney (Moonlight) onthult een scherpe kritiek op de Amerikaanse basketbalwereld, maar je moet er wel voor op de tippen gaan staan. Tenzij je helemaal thuis bent in het systeem van draft picksen de ­gevolgen van een lockout bij de NBA.

De film speelt zich namelijk af tijdens zo’n lockout. De bonzen van de basketbalfederatie en de tv-zenders vinden geen akkoord rond de uitzendrechten. Tot dat er is, mogen de spelers daarom het veld niet op (en verdienen ze ook geen cent). Erick Scott is een rookie die gekozen werd bij een draft, een methode die beloftes helpt om onderdak te vinden bij een team. Maar door de aanhoudende lockout heeft hij nog niet kunnen spelen en komt hij stilaan krap bij kas te zitten.

Macht bij de spelers

‘Ze kwamen met een spel … bovenop een spel’, verzucht een oude basketbalcoach. Het zijn niet de spelers maar de rijke (blanke) piefen die de touwtjes in handen hebben. Het grote geld heeft het spel gekaapt. Intussen broedt de gewiekste makelaar Ray Burke op een plan dat de macht weer bij de spelers moet leggen.

HIGH FLYING BIRD

Het is onmogelijk om niet de parallellen te zien met de frustraties van Steven Soderbergh, die zes jaar geleden zijn pensioen aankondigde als filmmaker. De Oscarwinnaar, bekend van Erin Brockovich en Traffic, was toen vijftig en bitter over de almacht van de grote Hollywoodstudio’s.

Van stoppen kwam uiteindelijk niet veel in huis – High flying bird is zijn derde film in anderhalf jaar tijd. Maar hij heeft wel de controle terug bij zichzelf gelegd. Soderbergh werkt nu kleinschaliger en met een beperkt budget (hier: 2 miljoen dollar). Hij filmde eigenhandig met een iPhone, wat hij voor Unsane ook al deed. Zo kan hij sneller (en goedkoper) werken.

Kyle MacLachlan

De groothoekshots – het gevolg van de iPhonelens – en koude kleuren geven de film een look die past bij deze gehaaide sportwereld. Ook met glans geslaagd: de kostelijke bijrol van Kyle MacLachlan (Twin Peaks).

Soderbergh was 26 toen hij met zijn debuut Sex, lies, and, videotape de Gouden Palm won in Cannes. Hij werd gezien als een voortrekker van de onafhankelijke film. Dertig jaar ­later bewijst hij dat hij nog steeds een gamechanger kan zijn.

(Verschenen op 28 februari 2019 in De Standaard.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s