Velvet Buzzsaw | Dan Gilroy

Opnieuw weet Dan Gilroy het niveau van zijn debuutfilm Nightcrawler niet te herhalen. Een troost: Jake Gyllenhaal is er opnieuw bij. 

Modeontwerper en hobbyfilmer Tom Ford ­zette twee jaar geleden nog de galeriewereld in haar blootje. Nocturnal animals was even oogverblindend als illusieloos. Na afloop kon je zo aan de Prozac.

6da1145a-2e0a-11e9-9651-f26683fc8ddf

Met Velvet Buzzsaw mengt Dan ­Gilroy (Nightcrawler) zich nu in diezelfde, wufte kringen. Hij houdt het luchtiger door met een bonte satire te komen. Een allegaartje van galeristen, artiesten en critici loopt over van ­zweverige praatjes en eigenliefde. ­Niemand die daar van opkijkt.

‘Ik ben selectief, dat is mijn job’, zegt de recensent korzelig. ‘Moet ik dan mijn standaarden loslaten? De waarheid fluisteren?’ Met een naam als Morf Vandewalt lijkt hij wel uit een Marvel-film te komen. Jake ­Gyllenhaal geeft hem flair, maar niet zoveel dat het een domme karikatuur wordt. Dat hij schik heeft in zijn machtspositie en status, kan je zo zien.

Narcistisch volkje

Wanneer ene Vetril Dease overlijdt en in zijn flat een berg kunstige schilderijen wordt gevonden, gaat het narcistische volkje loos op de buit. Het zal hen een zorg wezen dat de man wilde dat alles vernietigd zou worden.

Gilroy nagelt hen een na een aan het kruis met de surreële, bloedige weg die het verhaal inslaat. Dat is verrassend amusant. Alleen moet je er als kijker veel te lang op wachten. Onderweg draalt en treuzelt het verhaal als een NMBS-trein. De geestige dialogen vallen in het niet in vaak te lange ­scènes.

Velvet-Buzzsaw-020-700x500

Naast Gyllenhaal duiken ook Rene Russo, Toni Collette en John Malkovich op. Die laatste speelt een kunstenaar die na jaren van overmatig drankgebruik de fles heeft opgeborgen. Russo vertegenwoordigt hem. Als Rhodora Haze is ze de galeriste die in een vorig leven nog kabaal maakte ­onder de punknaam Velvet Buzzsaw. Nu klinkt vooral het geluid van knisperende dollars haar als muziek in de oren. ‘Het is zoveel makkelijker om over geld te praten dan over kunst.’ Weer heeft Russo dat gehaaide trekje waarop ze stilaan het patent lijkt te bezitten. Wordt ze keer op keer in dezelfde rollen geduwd? Misschien wel, maar wat een genot om haar bezig te zien.

Snobs

De cast amuseert zich te pletter, ­zoveel is duidelijk. Alleen blijft de verhoopte punch uit. Snobs afstraffen is een makkelijke manier om de sympathie van de kijker te winnen. Het zou pas schuren als ze ermee wegkwamen. Velvet Buzzsaw is geen onaardige film, maar het verhaaltje laat zich ontmaskeren als triviaal. De boodschap is belegen: in de kunstwereld draait alles om ego’s en centen. Big deal. Zo wordt de leegte van het ­wereldje ook die van de film.

(Verschenen op 12 februari 2019 in De Standaard.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s