Doubles vies | Olivier Assayas

Na Clouds of Sils Maria en Personal shopper komt Olivier Assayas met een geestige praatfilm die de toekomst van de boekensector overpeinst.

Wat kletste deze amusante satire van Olivier Assayas ons vrolijk de oren van onze kop. Nu Woody Allen de tijd die hem nog rest op het strafbankje moet uitzitten, vinden zijn fans onderdak bij de Fransman. Ook hij neemt de zelfverklaarde, culturele elite nog niet half zo ernstig als ze dat zelf doet. Hier laat hij ze maar tateren over wat het boekenvak al dan niet te wachten staat.

9567089

Alain (Guillaume Canet) is de Parijse uitgever van auteur Léonard Spiegel (Vincent Macaigne), die inmiddels een vriend is. Hij weigert echter Spiegels laatste ­manuscript omdat hij het maar niks vindt, en zijn vorige boek had ook al voor geen meter verkocht. Alain spreekt zelfs van een ‘worst-seller’, maar Léonard bekijkt dat desondanks positief: ‘We hebben toen niet veel bomen gedood.’

Groezelige percolator

Met een jongensachtige flair die hij van zijn president leende, zet Canet deze zelfverzekerde veertiger neer. Spiegel is in alles zijn tegenpool, het cliché van de schrijver die ’s ochtends een groezelige percolator aanzet en met afhangende schouders zijn dag begint – een rol die Macaigne op het paffige lijf geschreven is.

Valérie (Nora Hamzawi), Léonards vriendin en de sms’ende rechterhand van een opkomend ­politicus, kan geen empathie ­opbrengen. ‘Als hij het niet goed vindt, moet je het maar herwerken.’

doubles-vies_st_1_jpg_sd-high-912x513

En dan is er nog Selena (Juliette Binoche), die getrouwd is met Alain en als actrice het gezicht is van een veelbekeken politiereeks. Straks gaat die zijn zoveelste seizoen in. ‘Ik voel me een gijzelaar’, verzucht ze. Tegelijk kan ze niet genoeg benadrukken dat ze geen ordinaire flik speelt, maar een experte in crisismanagement. Een rol die naar haar aanvoelen vermoedelijk meer diepgang suggereert.

E-tijden

Zelfgenoegzaam en zonder ophouden bestookt het viertal elkaar met hun visie op de toekomst van het papieren boek, naast het belang van blogs en tweets in deze onzekere e-tijden. De cineast laat zien dat in een wereld in verandering de angst om de boot te missen er bij deze generatie goed in zit. Dan kan je maar beter luidstems laten merken dat je nog steeds weet wat ertoe doet.

doubles-vies.20190118010518

Met Doubles vies zet Olivier Assayas onverminderd een parcours van sterke films verder. Na Clouds of Sils Maria en Personal shopper kiest hij nu voor een lichtvoetiger register. Hij schept plezier in het gebakkelei en de vinnige dialogen, die voortreffelijk geschreven zijn. Naast de uitstekende cast is dat de grote troef van deze film. Maar dan moet je dus wel van een forse dosis narcistisch geëmmer houden.

(Verschenen op 22 januari 2019 in De Standaard.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s