Dit zijn de beste films van het afgelopen jaar die u níét in de bioscoop kon zien

In de VS duikt First reformed in bijna elk eindejaarslijstje op, maar bij ons kwam de film nooit in de zalen. Zo glipten het afgelopen jaar nog wel enkele alom geprezen parels door de mazen van het film­distributienet.

Het is doorgaans een goed teken wanneer je in volle eindejaarsperiode twintig films in een top 10 probeert te passen. Dan weet je: het was een meer dan behoorlijk filmjaar. Toch kreeg niet elke met lof overladen film een release in onze zalen. Dat kan je de distributeurs aanwrijven, maar een collectieve mea culpa is zeker ook op zijn plaats. Een avond die we niet zo gek lang geleden nog in een genummerde zetel doorbrachten, staat nu in het teken van een film of serie waar we de deur niet voor uit hoeven. Dan worden ook de verdelers voorzichtiger.

6c9ea974-09e2-11e9-977e-abc59a2e673c

Voor First reformed hadden we nochtans graag een kaartje gekocht. Ethan Hawke is de dominee van een lokale congregatie en hij is stilaan de wanhoop nabij. Regisseur en Taxi driver-scenarist Paul Schrader kwam dus al eerder met mannen voor wie vaste grond plots drijfzand werd, maar zo beklemmend ging het er in geen jaren aan toe.

Het Amerikaans Film Instituut noemt First reformed een van de tien films van 2018, en dat in een lijstje dat elk jaar weer een voorafspiegeling is van de grootste Oscarkanshebbers. Bij ons plande uitsluitend Film Fest Gent enkele vertoningen in. Voor wie die miste: u vindt de film op Pathé Thuis, het platform van de Nederlandse producent Pathé.

Jennifer Lawrence

Zijn filmfestivals straks de laatste plek waar sommige kleinere producties nog een groot scherm krijgen? Naast enkele vertoningen in Oostende moest ook Leave no trace van Debra Granik het zonder vooruitzicht op een brede bioscooprelease stellen. Dat ze met Winter’s bone acht jaar geleden Jennifer Lawrence op de kaart had gezet, maakte geen verschil.

6230bdf6-09e2-11e9-977e-abc59a2e673c
‘Leave no trace’

In haar nieuwste film is Ben Foster (Hell or high water) een Irakveteraan die met zijn dochter in de bossen rond Portland leeft. Tot sociale diensten de twee in het vizier krijgen. Wie Oostende niet haalde, krijgt een herkansing: Please Release Me, het initiatief dat maandelijks een handvol vertoningen organiseert van een film die onverdiend zonder verdeler bleef, brengt Leave no trace eind februari op enkele locaties op het grote scherm.

Nog zo’n parel die zij een bescheiden eerherstel schonken: ­Zama van de Argentijnse Lucrecia Martel, dat in prachtige tableaus de vervreemding in beeld brengt van een semibureaucraat die denkt een goede soldaat te zijn. ­Laverend tussen realistisch en ­dromerig maakt de cineaste van het kleinood La niña santaandermaal grote indruk. Peter Bradshaw van The Guardian noemde de film grandioos en deelde in één adem vijf sterren uit.

BlacKkKlansman

Uit de VS hadden we het af­gelopen jaar graag het surreëel-komische Sorry to bother you verdeeld gezien. Lakeith Stanfield (Get out, Atlanta), een van de coolste acteurs van nu, ontdekt een wereld van nieuwe kansen nadat hij als Afro-Amerikaanse telefonist de skills ontwikkelt om te klinken als een blanke. Rapper Boots Riley ­levert een even messcherp als ­satirisch debuut, dat zich inzake urgentie naast Spike Lees BlacKkKlansman mag zetten. Of toch als we de internationale pers mogen geloven. De film is bij ons immers nergens op legale wijze op te vragen.

Mandy (1)
‘Mandy’

Nicolas Cage is het al lang gewend dat de pulp waarin hij te zien is rechtstreeks naar video on demand gaat. Maar dit jaar dook hij plots op in Mandy, een bloedrode en dreunende wraakfilm met een instantcultstatus. Panos Cosmatos komt met een mix van B-horror en rauwe auteurscinema. Wat dan typisch Belgisch heet: zijn trip werd integraal in ons land gedraaid, maar stond op een occasionele vertoning nergens op de affiche.

Het zijn de meest gedurfde films die de prijs betalen als verdelers op hun hoede zijn voor een financiële kater. Ironisch genoeg presteerden dit najaar net gedoodverfde blockbusters als A star is born en First man sterk ondermaats. In die laatste maakt Claire Foy grote indruk, maar minstens even straf was ze in Unsane van Steven Soderbergh. Met zijn iPhone filmde hij de zenuwslopende nachtmerrie van een vrouw die in een instelling belandt. Zonder release werd het ook een film voor het klein scherm.

article_large
‘Unsane’

Kickstarter

Gelukkig laten onze landelijke distributeurs nu en dan toch de tanden zien, en leest u hier binnenkort over de ongewone douanier in het Zweedse Gräns, Kayla die uw hart verovert in Eighth grade en The Old man and the gun, Robert Redfords laatste charmeoffensief. Welke verdeler pikt nog het warm onthaalde Thunder road op? Beginnend filmmaker Jim Cummings deed het allemaal zelf en vond de eerste centen via Kickstarter, zoals Spike Lee en Paul Schrader hem dat voordeden.

(Verschenen op 28 december 2018 in De Standaard.)

Advertenties

Een gedachte over “Dit zijn de beste films van het afgelopen jaar die u níét in de bioscoop kon zien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s