Opgelijst: de 10 beste films van 2018

Meer nog dan cadeautjes en kroketten op het menu is eindejaar ondenkbaar zonder een schier eindeloze stoet aan lijstjes. Dan mag ook een top 10 van de meest bijzondere films niet ontbreken. 

UPTA_05950_R_CROP-feature-1600x900-c-default

1. ‘Phantom thread’

Daniel Day-Lewis’ laatste rol was er een om in te kaderen. Als Reynolds Woodcock, couturier en ziekelijke perfectionist, doet hij de jonge Alma (Vicky Krieps) blozen. Een tel later is geen ontbijt nog zoals vroeger. Liefde is … een toxisch machtsspelletje.

2. ‘Roma’

Het is Netflix dat deze meesterlijke ode aan Alfonso Cuaróns kindermeid op de markt brengt. Met ontroerende tableaus in een gloedvol zwart-wit grijpt de Mexicaan zachtjes naar de keel. Googel toch maar even waar u deze op het groot scherm kunt zien.

28393b5b63fee74611adf73650737b5d_XL
‘Cold war’

3. ‘Cold war’

Marcello Mastroianni herleeft in de Pool Tomasz Kot, zoals hij door Berlijn struint. Maar het is Joanna Kulig die ons helemaal week in de benen maakte. Filmmaker Pawel Pawlikowski laat u alle hoeken van de gedoemde liefde zien.

4. ‘McQueen’

Niet te verwarren: Queen, The Queen en Alexander McQueen, het enfant terrible van de Britse haute couture. Sinds zijn zelfgekozen dood in 2010 is de wereld een genie armer. Deze docu over een man die bezweek onder het gewicht van zijn eigen naam is ronduit fenomenaal.

5. ‘The death of Stalin’

De donkerste ­komedie van het jaar. De Brit Armando Iannucci, bekend als tv-scenarist van Veep, toont het herschikken van de macht als een regelrechte schertsver­toning. Vermakelijker dan de gemiddelde regeringsval!

6. ‘BlacKkKlansman’

Het gebral van The Donald en zijn trawanten weergalmt in deze gloeiend actuele film van Spike Lee, over een zwarte agent die midden jaren 70 infiltreert bij de Ku Klux Klan. Razend entertainend en bijwijlen ronduit hilarisch, maar het is de cineast menens. In koor: ‘Black power!’

matt-dillon-the-house-that-jack-built-lars-von-trier-2
‘The house that Jack built’

7. ‘The house that Jack built’

Een meester-provocateur blijft Lars von Trier, ook bij zijn terugkeer dit jaar. Hij bracht mee: het relaas van een neurotische seriemoordenaar. Ontstellend diep had ie in zijn eigen ziel zitten keuteren. Die Lars toch!

8. ‘Burning’

Smeulen doet deze poëtische film daags nadien nog. Het landelijke leven botst met de stad in de persoon van twee jonge mannen. Zo pelt de Zuid-Koreaanse Lee Chang-dong een kortverhaal van Murakami tot de kern.

9. ‘Girl’

Ook zonder verdere Oscarkansen blijft Lukas Dhonts debuut een mokerslag. Victor Polster ontwapent als een jonge ballerina in een jongenslichaam. Jongens toch, wat een film.

maxresdefault-10
‘Nico, 1988’

10. ‘Nico, 1988’

Deze mijmering over de laatste jaren van Christa ‘Nico’ Päffgen kreeg te weinig liefde. Net zoals de zangeres zelf, die heel even deel uitmaakte van The Velvet Underground en daar haar leven lang op vastgepind werd.

 

(Verschenen op 22 december 2018 in De Standaard.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s