VAF-intendant Erwin Provoost: ‘Er moet een oplossing komen voor het teveel aan filmmakers’

Wat zijn de uitdagingen waar onze filmsector voor staat? Als nieuwe intendant van het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF) voelt Erwin Provoost zich negen maanden na zijn aantreden klaar omdat toe te lichten.

Een makkelijke taak wacht Erwin Provoost niet. Zijn voorganger Pierre Drouot stond twaalf jaar aan het roer van het Vlaams Audiovisueel Fonds (VAF), dat via commissies subsidies toekent aan films, tv-series en, in mindere mate, games. Onder zijn bewind rijpte de Vlaamse filmsector tot een industrie. Internationaal piekte de interesse in onze grootste talenten en onze mooiste films.

b17bd66e-c281-11e8-b2af-2b5c9250beab
Erwin Provoost. (© Fred Debrock)

De 64-jarige Provoost, die als producent zijn strepen verdiende in de film- en televisiewereld, heeft grote schoenen te vullen. Zijn aanstelling door de raad van bestuur deed evenwel van bij het begin een keuze voor continuïteit vermoeden, wat hij zelf meteen bevestigt.

‘Pierre heeft een zeer goed beleid gevoerd. Het zou onnozel zijn om nu alles ondersteboven te gooien. If it ain’t broken, don’t fix it. Al is de wereld in de voorbije twaalf jaar natuurlijk sterk veranderd. Toen ik producent was, vond ik dat de concurrentie zwaar was met 250 films die jaarlijks in de zalen kwamen. Vandaag zijn dat er 450 tot 500.’

Filmproducent Dirk Impens gaf bij zijn pensioen in deze krant (DS, 23 december 2017) aan dat ook Vlaanderen zijn aandeel best mag terugschroeven. ‘Minder en beter’, luidde zijn leuze voor het VAF.

‘Met de middelen die we vandaag hebben, zijn we in staat om jaarlijks acht films te maken. Daar zit al zeker een kinderfilm bij, naast liefst ook een publieksfilm en een arthousefilm. Genderissues en diversiteit spelen eveneens een terechte rol. Wil je een beeld brengen van de verscheidenheid in de Vlaamse filmsector, dan kom je er met acht titels niet.’

Vlaanderen telt zes filmopleidingen, waar jaarlijks nieuwe makers afzwaaien. Naast de gevestigde namen dromen ook zij van een eigen filmproject. Met steun voor slechts acht projecten is de kloof wel erg groot.

‘Dat is inderdaad een gigantisch probleem. Ik weet niet hoe ik dat ooit kan oplossen, maar we gaan het zeker samen met de filmscholen en de overheid bekijken. Wat ik wel weet, is dat je in Denemarken maar één filmschool hebt. Een numerus clausus beperkt daar bijvoorbeeld het aantal scenaristen dat jaarlijks afstudeert tot zes.’

U pleit voor een numerus clausus voor de filmopleidingen in Vlaanderen?

‘Ik ben niet het type persoon dat in de pers zegt wat moet of niet, maar het is belangrijk om een oplossing te vinden. Met het geld van de gemeenschap investeren we in deze jonge mensen, terwijl velen nadien niet de steun vinden om hun droom waar te maken. Dan is die investering een maat voor niks geweest. Dat kan niet de bedoeling zijn.’

630
Koen De Bouw in ‘De premier’ van Erik Van Looy.


‘Loft’ lokte tien jaar geleden meer dan 1 miljoen kijkers naar de bioscoop, ‘De premier’ in 2016 nog niet de helft. ‘Le fidèle’ klokte onlangs af op amper 135.000 bezoekers. Het lijkt wel of steeds minder mensen zitten te wachten op een Vlaamse film.

‘Voor een film die integraal Frans gesproken is, vind ik dat Le fidèle het heel goed heeft gedaan in Vlaanderen. Maar inderdaad, je voelt dat het bereik kleiner wordt. Het dwingt ons om realistisch te zijn in onze verwachtingen. Tegelijk moeten we de band met het publiek versterken. Je hoort vaak dat een bioscoopticket te duur is. Hoeveel kost een ticket voor Werchter, vraag ik dan. Iets wordt als te duur ervaren als het niet voldoet aan de verwachtingen van het publiek. Wat we maken of willen maken, moet altijd gemaakt zijn met een publiek in gedachten.’

Het globale bioscoopaanbod is tegelijk al enorm, zoals u zelf aangeeft. Met grote moeite lokten Vlaamse films als ‘Zagros’ en ‘Façades’ een povere 10.000 bezoekers. Is het een piste om kleinere films meteen via video on demand aan te bieden?

(wikt zijn woorden) ‘Het VAF promoot vandaag nog altijd het grote scherm en dat zal allicht zo blijven. Een bioscooprelease blijft tenslotte de locomotief. Alleen zullen we voor een aantal films veel creatiever te werk moeten gaan. Adil El Arbi en Bilall Fallahs eigenzinnige gebruik van social media voor Patser was bijvoorbeeld ronduit briljant. Tegelijk heeft het geen zin om naïef te zijn. Voor een film als Zagros, die ik zeer waardevol vind, blijft 100.000 bezoekers een utopie. Is dat een reden om die niet te maken? Ik vind van niet.’

Waar ziet u kansen voor de Vlaamse film die vandaag onbenut blijven?

‘Op anderhalf uur hiervandaan bevindt zich een markt van 20 miljoen mensen die ook Nederlands praten. Tv-fictie wisselen we nu al uit. Als we onze markt willen vergroten, waarom dan niet daar beginnen? Daar voer ik met het Nederlands Filmfonds gesprekken over. Als we aan beide kanten financieel en artistiek substantieel investeren, dan geloof ik dat het een redelijke kans op slagen heeft. Films als Patser en Vele hemels hebben onlangs bewezen dat het kan.’

img3645_31
Adèle Exarchopoulos en Matthias Schoenaerts in ‘Le fidèle’.


Welke grote accenten wilt u nog meer leggen als intendant?

‘Om de kloof met tv-werk te verkleinen is het belangrijk dat filmscenaristen meer middelen krijgen om research te doen, te schrijven en herschrijven. Naast de promotie die we voeren op buitenlandse festivals moeten we ook de middelen optrekken die naar de lancering van onze films op de binnenlandse markt gaan. Een kleine, Amerikaanse arthousefilm heeft nu een promotiebudget dat algauw vijfmaal hoger ligt. Dat is een ongelijke strijd.’

U opperde eerder al het idee om tweejaarlijks een Vlaamse film te maken met een groter budget.

‘Ik heb het dan over een film die iets zegt over ons. Dat kan gaan over flandriens, maar net zo goed over Lernout & Hauspie en de link met de huidige Siri-technologie. Jongeren halen vandaag hun wereldbeeld voor een groot deel uit audiovisueel materiaal, en dat is veelal buitenlands. Als we straks nog willen weten wie we zijn en waar we voor staan, denk ik dat we onze inspanningen op dat vlak moeten verdubbelen. Dat is mijn pleidooi bij de overheid.’

(Verschenen op 29 september 2018 in De Standaard.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s