Engel | Koen Mortier

Het levenseinde van Frank Vandenbroucke schemert door in deze koortsdroom over een Belgische wielrenner in Senegal.

Zijn productiehuis Czar brengt dit najaar Coureur in de zalen, de deels autobiografische debuutfilm geregisseerd door ex-renner Kenneth Mercken. Maar eerst komt filmmaker Koen Mortier zelf met een wielerheld aanzetten.

engel-1.20180914031651
Vincent Rottiers in ‘Engel’.

In Engel cirkelt het noodlot rondjes boven ene Thierry Brasfort, een jonge sportman die stilaan bezwijkt onder het gewicht van publieke verwachtingen. Zegt een fan dat hij op hem rekent, dan vat hij die woorden niet licht op. Hij is de knul die de teleurstelling in de blik van zijn vader ondraaglijk vindt.

Wat een talent is de Franse ­acteur Vincent Rottiers (Dheepan). Hij speelt de renner als een eens guitige jongen met een droeve ­melancholie in de ogen. Voor hem was vroeger elke koers een spel. Maar nu heeft hij zich zo vastge­beten in de kampioen die hij moet zijn, dat hij dat vergeten is.

Duistere poëzie

Uit zijn angsten en paranoia ontwart de film een duistere poëzie. Wie is beter geplaatst om die in sombere, geladen beelden te ver­talen dan Nicolas Karakatsanis, de Belg die tot in Hollywood bekendstaat als the prince of darkness?

Mortier rekent op een Senegalese straatmadelief (gracieus gespeeld door Fatou N’Diaye) om Thierry’s laatste uren te reconstrueren. Nadat hij met zijn broer naar Afrika is afgezakt, kruisen de twee blikken in een restaurant. Ze is een buiten­gewoon fiere vrouw die zichzelf een gazelle noemt omdat ze huivert van het woord hoer.

Engel zoekt naar gelijkenissen in hun overduidelijke verschillen. ‘Ook ik moet dingen doen om te over­leven. Interviews, televisie: we zijn allemaal hoeren’, zal Thierry tegen zijn broer zeggen.

Schermafbeelding 2018-09-18 om 19.28.32
Fatou N’Diaye in ‘Engel’.

Dimitri Verhulst gaf met Monoloog van iemand die het gewoon werd tegen zichzelf te praten een fictieve stem aan de vrouw met wie Frank Vandenbroucke zijn laatste uren doorbracht. Mortier baseerde zich op deze novelle. Sommigen zullen beweren dat Engel alsnog over de tragische wielerheld en zijn glansloze levenseinde gaat. Maar meer nog dan de schrijver benut de filmmaker zijn vrijheid om personages in te kleuren.

Voor zijn debuutfilm Ex-drummer trok Mortier elf jaar geleden zijn vuilste schoenen aan. In een radicaal verschillend register filmde hij nu Engel, dat speurt naar licht in een alles opslokkende duisternis. Meer dan over demarreren gaat het over demonen waaraan niet te ontsnappen valt. Je zal maar iemands held wezen.

(Verschenen op 18 september 2018 in De Standaard.)

>> Lees hier het interview met regisseur Koen Mortier.

Advertenties

Een reactie op “Engel | Koen Mortier

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s