Benzinho | Gustavo Pizzi

Een moeder ondergaat hoe haar zestienjarige zoon naar het andere eind van de wereld trekt om zijn sportdroom na te jagen.

De Braziliaanse film­maker Gustavo ­Pizzi ontroert met een ­bitterzoet portret van een ­familie met meer zorgen dan centen. Het staat oprecht ­geluk niet in de weg, zelfs wanneer het tegenzit.

375347b0-afa7-11e8-98fa-c4bb43307ca3

Pizzi’s hart ligt bij de ­moeder, Irene, die er als enige het hoofd bij houdt. Met haar ­gezin woont ze net buiten Rio de Janeiro in een huis dat op barsten staat. Wanneer het deurslot niet meer mee wil, klauteren ze wel door het raam naar buiten. Nog geen week later lijkt het nooit anders geweest.

Schopenhauer geloofde rotsvast dat het onmogelijk is om echt gelukkig te zijn. Voor hem was het eenvoudig: leven is lijden. Maar Irene leest geen Schopenhauer. Ze heeft wel wat anders te doen.

Internet

Haar echtgenoot is een bravige goedzak met een ­boekenwinkeltje dat aan het internet een gehaaide con­current heeft. Het houdt hem niet tegen om panden te bezoeken die groot genoeg zijn om zijn dromen in onder te brengen. ‘Er komt een moment dat alles lukt’, stelt hij Irene gerust. Ze kan hem wel de nek omwringen.

Natuurlijk wil ook zij vooruit, maar dan met gezond verstand. De verkoop van hun vakantiehuis zou genoeg centen opbrengen om eindelijk de werken aan hun nieuwe woning te hervatten. Maar dromers verkopen geen ­vakantiehuizen.

1529569475_894840_1529570851_noticia_fotograma

Benzinho is een ontroerend eerbetoon aan alle moeders. Zij torsen vaak zoveel meer dan ze kunnen dragen, en niemand die daar oog voor heeft. In Karine Teles, in het echte leven de moeder van zijn twee zonen, vindt de filmmaker een vrouw om van te houden. Haar kommer wordt de jouwe. Wanneer haar zestienjarige zoon de kans krijgt om in Duitsland voor een professionele carrière als handballer te gaan, ­implodeert haar wereld.

Eindeloze veerkracht

Als een porseleinen moederhart breekt, waar verstopt ze dan de scherven? In een hoekje zitten snotteren is niet aan Irene besteed. Ze moet vooruit. Een vrouw met zo’n eindeloze veerkracht wekt ­bewondering in alles wat ze doet.

Zonder de ellende te ­etaleren of emotioneel uit te buiten, raakt Benzinho je diep. Zo eenvoudig kan ­cinema soms zijn.

(Verschenen op 4 september 2018 in De Standaard.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s