The happytime murders | Brian Henson

Wat Melissa McCarthy deelt met een stel poppen: hopeloze pogingen tot geestigheid.

Met poppen en echte acteurs een komedie maken die volwassenen een lachbreuk bezorgt? Brian Henson, de zoon van Muppets-bedenker Jim Henson, denkt dat het kinderspel is. Maar verder dan een opeenstapeling van platvloerse grappen en provocaties komt de film niet. Daar doet hij ook nauwelijks moeite voor. Henson is een puber die zijn broek afsteekt aan de kersttafel. Kijk eens wat ik durf.

Melissa McCarthy stars in The Happytime Murders

Los Angeles tekent zich hier af als een ruige plek waar mensen en poppen naast elkaar leven. Niet ­bepaald van harte, zo is meteen duidelijk. De poppen moeten zich tevredenstellen met een tweederangsbestaan. Berust elke overeenkomst met etnische groepen louter op toeval? ‘In LA is het geen misdaad om een pop te zijn. Maar als je het bent, ben je genaaid.’ Hier: dubbel genaaid.

Wanneer een dolle schutter enkele bekende puppets uit de kinderserie The happytime gang aan flarden schiet, brengt dat een ­vroeger politieduo opnieuw samen: de uitgebluste Phil Philips, destijds de eerste pop met kepie, en detective Connie Edwards (Melissa McCarthy).

Humphrey Bogart

Philips sloft als de doorrookte Philip Marlow (Humphrey Bogart) uit The big sleep, dat ligt er dik op. Hun onderling steekspel ­refereert dan weer aan Riggs en Murtaugh uit Lethal weapon. Maar het blijven imitaties, bleek en ongeïnspireerd, die zich bedienen van flauwe humor. Ook McCarthy weet de boel niet uit de modder te trekken.

De makers van Sesamstraat hoefden The happy­time murders niet eens te zien om er niet mee te kunnen ­lachen. Een doelbewuste knipoog in een promofilmpje volstond om de poppen aan het dansen te krijgen. ‘No ­Sesame, all street’, luidde de ondertitel. Al vond Sesamstraat dat vooral de pluchen agent in het fragment hun naam bekladde. Ter afronding van een vrijpartij stond hij guitig spuitend zijn kantoormuren te witten. De rechter vond dat ze het maar moesten slikken.

e807edbe-a47a-11e8-999b-8c88d3bada1d

Dat de poppen net Muppets lijken, zal je de Hensons niet horen zeggen. Na de dood van Jim Henson in 90 ging het steil bergaf met zijn nalatenschap. In 2004 speelden zijn kinderen Brian en Lisa (coproducente van deze film) de rechten kwijt aan Disney, inclusief die befaamde naam.

The happytime murders rijt oude wonden open: ten huize Henson zitten komisch talent en branie niet in de genen.

(Verschenen op 22 augustus 2018 in De Standaard.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s