Sweet country | Warwick Thornton

Aboriginal Warwick Thornton filmt de achterkant van de Australische geschiedenis in deze geladen western.

Karig met woorden maar mateloos inschikkelijk is de al wat oudere Sam Kelly. Hij helpt ex-militair Harry March bij het herstellen van zijn hek, zelfs als die hem zwart vee noemt. Zo ging het er voor Aboriginals aan toe in het Australië van de jaren 20.

c9a09134-8902-11e8-bdb1-438851a66f3e

Regisseur Warwick Thornton behoort zelf tot de inheemse bevolking. Dat elk vaderlands geschiedenisboek nog steeds de huidige welvaart eenduidig toeschrijft aan de handel in wol, maakt hem ziedend. Alsof uitbuiting en slavernij nooit een factor zijn geweest.

Toch is Sweet country niet de film van een schuimbekker. Met zijn zoon Dylan River achter de camera legt Thornton dit donkere hoofdstuk vast in een knappe, warme fotografie van de dorre outback. Dat hij deze beklemmende western in amper 22 dagen draaide, was alleen maar mogelijk omdat hij de streek door en door kent: in Alice Springs in Centraal-Australië zijn vader en zoon thuis.

Poëzie

De filmmaker schept poëzie in een geschiedenis waar je niet verwacht die te vinden. Hij countert het zwart-witdenken, onder meer met de figuur van Fred Smith. De rol van deze minzame predikant zit oude rot Sam Neill (Jurassic Park) als gegoten. ‘Op mijn landgoed is iedereen gelijk in de ogen van de Heer.’

39003-sweet_country_3___bunya_productions

Niet minder schittert hoofdrolspeler Hamilton Morris, een lokale acteur die aan Sam zijn inheemse roots en sprekende lichaamstaal leent. Wanneer een dolgedraaide en dronken Harry later in het verhaal zijn wapen dreigend op hem richt en hij zelf als eerste vuurt, slaat de in het nauw gedreven goedzak op de vlucht. Hij weet: wettige zelfverdediging is geen argument voor een Aboriginal die een blanke heeft gedood.

Samson and Delilah

Over inheemse jongeren die zich murw snuiven aan benzinedampen draaide Warwick Thornton in 2009 zijn aangrijpende debuut Samson and Delilah. Cannes bekroonde hem toen met de prestigieuze Camera d’Or.

Dat succes deed hij een jaar geleden over op het filmfestival van Venetië, waar Sweet country met de publieksprijs aan de haal ging. Het is pas zijn tweede langspeelfilm, want Thornton is geen broodfilmer. Hij is een kritische verhalenverteller op missie. U weet wel, zo’n talent voor wie u zich naar de bioscoop rept.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s