Kings | Deniz Gamze Ergüven

Met haar tweede film slaat de regisseuse van het Oscargenomineerde Mustang de bal helemaal mis.

Wat Deniz Gamze Ergüven eerder niet lukte, bleek een eitje nadat ze met haar debuutfilm Mustang een Oscarnominatie had versierd: de Turks-Franse filmmaakster vond de ­centen om het scenario van Kings naar het witte doek te vertalen. Nu zult u ons niet horen jubelen dat dit een goede zaak is. De wereld die zij hier in mooie, ­warme kleuren filmt, is bedrieglijk en onecht.

craig-riots

Het jaar is 1993, toen agenten Rodney King halfdood schopten. Hun hemeltergende proces doet de raciale spanningen in de straten van Los Angeles opflakkeren. Zonder nuance grijpt Ergüven dat tijdsgewricht aan om elke Afro-Amerikaan op een voetstuk te zetten als een martelaar, een heilige – een King. Alsof ze hen daarmee een dienst ­bewijst.

Weinig geloofwaardig is de immer ­ravissante pleegmoeder Millie (Halle ­Berry), die in haar eentje acht kinderen opvangt alsof dat geen uitputtingsslag is. Wat Daniel Craig daarbij komt doen als de drankverslaafde overbuur die haar erotisch doet dromen? Het is ons een raadsel.

(Verschenen op 3 juli 2018 in De Standaard.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s