A prayer before dawn | Jean-Stéphane Sauvaire

In het ware verhaal van een Britse drugverslaafde vond de Franse regisseur Jean-Stéphane Sauvaire inspiratie voor een huivertrip achter Thaise tralies. Niet voor gevoelige zieltjes.

Schermafbeelding 2018-06-20 om 23.45.53

Achter de muren van de bestaande Klong Prem-gevangenis in Thailand ben je veroordeeld tot een dagelijks gevecht op leven en dood. Dat is geen prozaïsche beschrijving van wat zich afspeelt, zo gaat het er werkelijk aan toe: met geheven vuisten.

Niemand hoeft de Franse regisseur Jean-Stéphane Sauvaire (Johnny Mad Dog) lessen te geven in hoe je dat geharde traliebestaan naar het witte doek vertaalt. A prayer before dawn is hyperrealistisch en brutaal als een straatvechter. De energieke camera­voering en montage maken er een haast fysieke filmervaring van.

Géén fabeltje

Laat dat duidelijk zijn: wat je ziet, is geen fabeltje ontsponnen aan iemands sadistische verbeelding. Tientallen ­gevangenen die een cel delen terwijl ’s nachts groepsverkrachtingen van groentjes plaatsvinden: het is de ­horror die ene Billy Moore aan den ­lijve ondervond.

Net als de meeste anderen belandt de Brit in de beruchte Klong Prem-gevangenis nadat hij op verboden middelen werd betrapt. Voor een goed gesprek hoeft hij niet op zijn celgenoten te rekenen. Getatoeëerde, potige jongens zijn het, met een verontrustende testosteronspiegel en ogen die de kille agressie delen van moorddadige, dolle honden.

Dat hij achter de tralies het Muay Thai – een extreme gevechtsport – ­onder de knie krijgt, heeft Moore beslist geholpen om het allemaal te ­kunnen navertellen. De film baseert zich op zijn bestseller.

A-Prayer-Before-Dawn

In de jonge belofte Joe Cole (Peaky blinders) vond de filmmaker een old school methodacteur die met een mix van doodsangst en verbetenheid in de ogen deze bitse vechtjas op imposante wijze neerzet. Hij lijkt wel het broertje van de licht ontvlambare Jack O’Connell in Starred up.

Thailand

Sauvaire filmde op locatie in Thailand. Het is weliswaar niet de echte Klong Prem, maar een leegstaande gevangenis buiten Bangkok waaraan de film zijn levensechte setting dankt. Een pittig detail: ex-bewoners van deze beruchte gevangenis geven gestalte aan Billy Moores medegevangenen.

Dat het verhaal niet het parcours volgt van de gelouterde man ligt voor de hand. Overleven, daar komt het hier in de eerste plaats op aan. Je bestaan weer op rails krijgen kan later nog.

Snoeihard maar nooit gratuit, het is een fijne lijn die Jean-Stéphane ­Sauvaire vakkundig aanhoudt. Wie dat niet aankan, mag zich aan het ­einde van de gang inschrijven voor het ponykamp.

(Verschenen op 19 juni 2018 in De Standaard.)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s