Regisseur Deepak Rauniyar: ‘Het trauma van de Nepalese burgeroorlog bij de bevolking is enorm’

Met White sun kijkt de Nepalese regisseur Deepak Rauniyar in het hart van zijn sterk verdeelde vaderland. ‘Het trauma dat de bevolking overhield aan de burgeroorlog, is enorm.’

Traditie en moderniteit botsen frontaal in deze sterke film over de nasleep van de Nepalese burgeroorlog. Een maoïstenstrijder die vocht tegen het regerings­leger, keert na tien jaar terug naar zijn geboortedorp. Daar is maar weinig te merken van de verandering waar hij zo voor geknokt heeft. Het zijn de aloude gebruiken en ongelijkheden die er nog steeds structuur geven aan het leven.

Schermafbeelding 2018-02-06 om 22.51.53
White sun.

 

Regisseur Deepak Rauniyar is een kritische stem binnen een nieuwe lichting van Nepalese film­makers. Toen in 2012 zijn regiedebuut Highway vertoond werd in Berlijn, was dat nog vooral een primeur voor zijn vaderland. Nooit eerder had Nepal de selectie gehaald van een gezaghebbend festival. Verrassend was dat niet. Terwijl de landelijke filmcultuur vooral frivole doorslagjes van Bollywoodproducties voorschrijft, had Rauniyar een ­sociaalbewogen roadmovie gedraaid.

Dat de filmmaker schoon genoeg had van escapistische pulp was wel duidelijk. Enkele jaren ­eerder al had hij daartoe met Asha Magrati, zijn echtgenote en als actrice ook te zien in White sun, Aadi Productions opgericht. Met dat bedrijf namen ze zich voor films te maken die het Nepalese leven zouden tonen zoals het werkelijk is.

Koudweg vermoord

De ambitieuze filmmaker houdt met White sun, zijn tweede worp, andermaal de vinger aan de pols van zijn land. Hij was amper zeventien toen in 1996 de burgeroorlog uitbrak. ‘De impact die het had op mijn leven, kan ik onmogelijk overschatten’, vertelt Rauniyar. Zelf heeft hij nooit de wapens opgenomen, maar heel wat vrienden van hem deden dat wel – zowel aan de kant van de rebellerende maoïsten als aan die van het regeringsleger. ‘Velen onder hen hebben dat met de dood bekocht. Ook hun familie­leden werden vervolgens geterroriseerd, verjaagd of koudweg vermoord. In naam van beide partijen zijn dorpen vernield, huizen en scholen platgebrand.’

In 2006 bereikte het conflict na tien jaar een eindpunt. De monarchie viel en de maoïsten haalden zo hun slag thuis. Nepal werd een seculiere staat, het kastenstelsel werd opgedoekt en voor de grondwet werd iedereen gelijk – ook mannen en vrouwen. Maar het trauma dat de bevolking aan de burgeroorlog overhield, was enorm.

Schermafbeelding 2018-02-06 om 22.54.23
Deepak Rauniyar en Asha Magrati.

Rauniyar zag in het moeizame vredesproces een interessantere invalshoek dan in het conflict zelf. ‘Elke generatie heeft zijn kijk en zijn waarheid. Koppig houden ze daaraan vast, terwijl ze het leven zo vaak veel moeilijker maken voor zichzelf. Dat komt aan bod in White sun. Als filmmaker heb ik namelijk geprobeerd om te begrijpen waarom ze dat doen.’

‘Ik ben ook op zoek gegaan naar tekenen van een nieuw begin. Ondanks alle gruwel heeft de burgeroorlog immers heel wat zaken ten goede veranderd. Zo werd Nepal vroeger geregeerd als een land waar slechts één taal werd gesproken en één religie werd aangehangen. De werkelijkheid is veel diverser. Dat wordt eindelijk in de grondwet erkend. Uit zulke veranderingen moeten we kracht putten.’

(Verschenen op 6 februari 2018 in De Standaard.)

Lees hier de recensie van White sun.

Advertenties

Een reactie op “Regisseur Deepak Rauniyar: ‘Het trauma van de Nepalese burgeroorlog bij de bevolking is enorm’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s