Philomena | Stephen Frears

Tussen de journalistieke wereld en de katholieke kerk zal het allicht nooit tot een geslaagd huwelijk komen. In de bioscoop draait dezer dagen Spotlight, de verfilming van de historische rol die The Boston Globe, een Amerikaanse lokale krant, speelde bij het blootleggen van kindermisbruik binnen de katholieke kerk. Een week geleden won die film tegen alle verwachtingen in nog de Oscar voor Beste Film.

Twee jaar geleden liet de filmsector beide werelden eveneens botsen, zij het vanuit een andere invalshoek. In Philomena verhaalt het titelpersonage – heerlijk vertolkt door de immer standvastige Judi Dench – meer dan een halve eeuw na de feiten over een daad – wel, dé daad in feite – die haar leven bepaalde. Ze was immers nog een jong veulen toen ze zich in een verhitte bui liet verleiden tot een vluggertje op de kermis. De gevolgen laten zich raden: Philomena raakte zwanger, werd verstoten door haar familie en belandde zo in een klooster waar een stel nonnen een lucratief handeltje dreef in ongewenste kinderen.

Nu Philomena – grijzer en wijzer – terugkijkt op een leven van wroeging en schuldgevoel, wil ze koste wat kost op zoek naar het kind dat ze destijds moest afstaan. Voortgetrokken door journalist-met-reputatieschade Martin Sixsmith (Steve Coogan, die mee het scenario pende) gaat ze de confrontatie aan met het verleden.

JUDI DENCH and STEVE COOGAN star in PHILOMENA

Onfrisse praktijken lijken wel het handelsmerk van de katholieke kerk. Ook in deze film, die zich net als Spotlight baseerde op ware feiten, maakt de geloofsinstelling geen al te beste beurt. Het verzuimen van medische hulp – met de dood tot gevolg – bovenop leugens, manipulatie en mensenhandel.

Verhaaltechnisch komt Philomena weinig verrassend uit de hoek. De film volgt het duo tijdens hun queeste, die nu en dan doorbroken wordt door taferelen uit dat allesbepalende verleden van het titelpersonage. Inhoudelijk dreigt het gevaar van het karikaturale – u weet wel: het diepreligieuze omaatje tegenover de buitengewoon cynische atheïst-journalist. Gelukkig draait het anders uit. Dankzij het zorgvuldige script en de onderbouwde vertolking van Judi Dench – het Britse icoon is inmiddels 81 – blijft Philomena ver weg van haar bordkartonnen schaduw. Ook het personage van Steve Coogan, dat fungeert als een muur waartegen het voor de karakteractrice heerlijk kaatsen is, weet zich de hele film lang moeiteloos overeind te houden.

Philomena bewijst zich even vermakelijk als ontroerend, even oprecht als weerzinwekkend. Kortom: 98 minuten well spent!

Quote: ‘I don’t wanna hate people. I don’t wanna be like you.’ (Philomena)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s